რა კარგია .ge

2-3 დღეა, გლობალი არ მუშაობს. ხალხი ისეთი ტემპებით აგინებს მამიას, რომ მალე ამ უკანასკნელს ოჯახში მატება ექნება და/ძმის სახით.

მარა მაგ მამიასაც, ეტყობა, სიამოვნებს, რომ აგინებენ, თორე ხო იზამდა რამეს ხო?

ხვალ ლექცია მაქვს და წარმოდგენა არ მაქვს, რა თემასთან დაკავშირებით უნდა წავიკითხო ლექცია… უბრალოდ სილაბუსს ვერ ვნახულობ :/ უწყისები მაქვს შესაქმნელი და ვერც მაგას ვაკეთებ

ჩემი სამსახურის პროექტის პრეზენტაცია იყო დღეს, გვიან დავბრუნდი, მეთქი ახლა მაინც დამხვდება ნეტი და მოვამზადებ მასალას, მარა ჩემი ფეხები! მარტო ფორუმზე ვახერხებ შესვლას.

მერე გამახსენდა, რომ ჩემი ბლოგი ჯი დომეინზეა და ეროვნული ჰოსტინგით ვსარგებლობ. მოკლედ, ვცადე შემოსვლა და შემოვედი. რა ბედნიერებაა, ეს მაინც არ მღალატობს

ხოდა რახან პოსტია, პოსტი იყოს და იმასაც გეტყვით, რომ როგორც იქნა, ლინზები ვიყიდე და უკვე 3 დღეა ვხმარობ. რა კარგი რამე ყოფილა – სადაც არ უნდა გავიხედო, ვხედავ. თან ისე ვხედავ, თითქოს ჩემი თვალები იყოს, ჯანსაღი, 3-4 წლის წინ როგორიც იყო, როცა ნორმალური მხედველობა მქონდა. ნუ ამ ამბავს ერთი მინუსი კი აქვს – სათვალეს აღარ ვატარებ და ძალიან მაკლია თან. სახლიდან რომ გავდივარ სულ ვიღებ და ვიკეთებ და მერე მახსენდება, რომ ლინზები მაქვს :)

ხო, უნიქარდი ავიღე რამდენიმე დღის წინ. იდეაში კარგი რამეა, მაგრამ მაინც აქვს კაი მინუსი – იმ ადგილების ჩამონათვალი, სადაც გამოყენებაა შესაძლებელი, ერთი შეხედვით კია დიდი, მაგრამ მაინც (რომ დაფიქრდე) საკმაოდ პატარა სიაა

მე და შოთა იოლის ჰამბურგერებს შევეჩვიეთ, ეს რამდენიმე დღეა და თან იმდენად შევეჩვიეთ, რომ 2 დღის წინ ღამის 1 საათზე წამოვხტით და გავვარდით საყიდლად. კიდევ კარგი, ქონდათ, თორე ჩემს წუწუნს რა აიტანდა მერე

აი ასე, უსურათო პოსტი რომაა მამიას ბრალია სულ :/

Guess I Love Shopping

საკმაოდ დატვირთული კვირა მქონდა, ძირითადად ჯანმრთელობის და დიეტის გამო. დღეს ცოტა თვალებში გამოვიხედე, გავადამიანდი და შოთას ინიციატივით გარეთაც გავედით.

ამას წინათ რომელიღაც საიტზე წავიკითხე, შოპინგი სტრესს ხსნისო და გადავწყვიტე საკუთარ თავზე გამომეცადა. სხვათა შორის იმოქმედა :))) ჯერ ტანსაცმელების მაღაზიები დავიარეთ და რამდენიმე მაიკა ვიყიდე. საროჩკის ყიდვაც მინდოდა, მარა რაც შემხვდა ან რაღაც პუჭპუჭებიანი იყო, ან ნამეტანი გრძელი, ასე რომ არ გამოვიდა საროჩკის ამბავი. სამაგიეროდ, შოთამაც იყიდა ერთი მაიკა, არადა ამბობდა, არ მჭირდება ტანსაცმელიო :)))

ტანსაცმელებს რომ მოვრჩით, რონიკოში შევიარეთ. სათვალის ჩარჩოს გამოცვლა მინდოდა და მზის სათვალეც მინდოდა შემერჩია, ოპტიკური მინა, რომ ჩამესვა. მოკლედ, ვარჩიეთ, ვარჩიეთ და რომ შევარჩიეთ, ვუთხარი, თვალის ზომას შევიმოწმებ აქვზე, ზუსტად რომ გითხრათმეთქი. შევედი შესამოწმებლად და იმ ქალმა მითხრა, რათ გინდა სათვალე, აგერ მშვინიერი ლინზები გვაქვსო. შესაბამისად დანარჩენი სათვალეების ყიდვა გადაიდო, შაბათს მივდივარ ლინზების გამოსატანად. მხედველობას რაც შეეხება, ცოტათი დამაკლდა, მარა არც ისე. იქ ყოფნისას ლექსომ დამირეკა, სოშალ ინოვეიშენ ქემფი არის დღესო და არ მოდიხარო? ბლინ! სულ დამავიწყდა რომ დღეს იყო. დრო ისე გამეპარა, დარეგისტრირებაც კი დამავიწყდა :/

სათვალეებსაც რომ მოვრჩით უკვე დამშეულები ვიყავით და ტერემოკში წავედით. ტერემოკის ერთგული მომხმარებლები ვართ. ამდენი ხნის არსებობის შემდეგ არც ხარისხი გაუფუჭებიათ და ყოველთვის ძალიან სასიამოვნოდაც გვხვდებიან. ერთი მინუსი აქვთ, რომ სახლში მიტანის სერვისი არ არის

სახლში რომ მოვდიოდით მაუსები ვიყიდეთ. შოთას მაუსს მარჯვენა კლიკი უჭედავდა უკვე, ჩემსას კიდევ საერთოდ არ უმუშავებდა, ასე რომ +1 სასარგებლო შენაძენი გავაკეთეთ. მაღაზაში გამყიდველს ვეუბნები, ბექი და ფორვარდი რომ ქონდეს ზედვე ისეთი მინდათქო. კიო, გვაქვს ეგეთები ბევრიო, აი მაგალითად ესო (მიმითითა დაბლ კლიკიან მაუსზე), მეთქი არა, ეგეთი არ მინდა. ააა კარგიო და დაიწყო ძვირად ღირებული მაუსების მითითება. ბოლოს აღმოჩნდა, რომ როგორიც მინდოდა ყველაზე იაფიანი იყო. ალბათ მაგიტომაც არიდებდა თავს იმის მოცემას :))

პ.ს. შოთას შუშაზე რაღაცეებს ვუხატავ ხოლმე შუშის საღებავებით და ეს ჩემი ბოლო შემოქმედებაა :)) ნუ მთლად ჩემი არა – გადავხატე

ბოლოში არ შემიძლია დიდი მადლობა არ გადავუხადო serv.ge-ს და ომედიას pix.ge-ს შექმნისთვის. სურათების ატვირთვა აღარ მეზარება :)))

სათაურის მოფიქრების დრო არ მაქვს…

ხოდა გავაცილე ახლა ბარბი და სანამ სამუშაოს მივუბრუნდები, პოსტს დავწერ :)))

ხოოოოდა ბლოგის დიზაინი შევარჩიე საბოლოოდ მაგრამ რაღაცეების ჩასწორება მინდა და თან მგონი ნელა იტვირთება ძაან (ბტწ თქვენთანაც ასე ნელა იტვირთება ეს ბლოგი? )

თარგმანზე ისე ვარ გადაყოლილი, აღარც ბლოგი მახსოვს და აღარც სახლის დალაგება :/ ხანდახან ფეისბუქს ვეპარები, მარა მერე დამნაშავედ ვგრძნობ თავს, ასე მგონია რომ რაღაც მოვიპარე (დრო (?) )

გუშინ კინოში ვიყავით მე და შოთა (ნუ შოთას დამ დაგვპატიჟა). რა თქმა უნდა, ავატარი ვნახეთ.

სიმართლე რომ ვთქვა, მაგ ფილმზე წასვლის სურვილი არ მკლავდა, მაგრამ სიყვარული რას არ გაგაკეთებინებს :)) საბოლოოდ უკმაყოფილო არ დავრჩი მაინც. ანუ ძალიან ლამაზი იყო ფილმი. გული დამწყდა, რომ ეკრანიდან რაღაცეები არ გამოხტა, ანუ 3დ ეფექტები მთლად მასეთი არ იყო, მარა ლამაზი იყო და ვსო. შინაარსზე რა ვთქვა… ყელში ამოვიდა ეს ჰოლივუდის გიროები, რომლებიც ყველაზე კაი როჟები ხდებიან და ყველაფერს ახერხებენ. არ შეიძლება, რომ ეს მთავარი გმირი ჩაძაღლდეს და შეეწიროს ამ თავის კაი ტიპობას? მარა არა ნუ. და ეს 3 საათი იქ ჯდომა რა უბედურებაა, შევღონდი, (უკაცრავად და) საჯდომი დამეღალა და კიდევ ის გასაწმენდმა სათვალემ გამაბრაზა, დავჯექი და ჩემით ვწმინდე მერე

უიუი კინაღამ დამავიწყდა, ფილმის მთავარი პლიუსი – ჯოვანი რიბიზი. ძაან მევასება ეგ კაცი <3

ალისა საოცრებათა ქვეყანაში რომ გამოვა იქაც მინდა რომ წავიდე, ავატარის დაწყებამდე რაღაც რეკლამა გავიდა თუ რაღაც და 3დ ეფექტებმა მომხიბლა, ის კატა რომ გამოვიდა და თვალებში ჩამხედა :))) ბრრრ

ხოოოოოთჰა გავიქეცი ახლა, იმდენი საქმეა კიდევ გასაკეთებელი…