წამოვიდე?

მგონი, ჯობია წამოვიდე ილიას უნივერსიტეტიდან…

ძალიან მომწონს იქ მუშაობა, მომწონს, რასაც ვაკეთებ. უკვე შემიყვარდნენ ჩემი ბავშვები და იქ მისვლას ცოტათი აზრზე მოვყავარ

მაგრამ ფიზიკურად ვეღარ ვქაჩავ. შუალედურები ვაწერინე და ჯერ კიდევ არ შემიმოწმებია… ვერ ვუღიმი ბავშვებს ასეთ მდგომარეობაში

მგონია, რომ ლექციების ხარისხიც გამიფუჭდა…

უბრალოდ ვეღარ ვქაჩავ

მგონი დავხარჯე ენერგიის ყველა რესურსი, რაც მქონდა

მგონი ასე მარტივად ამოვიწურე

მე ვარ ძლიერი, მე ისევ დავდგები ფეხზე, ისევ გავივლი (თუმცა კოჭლობით)

მაგრამ ახლა… ახლა მორჩა

რაც ენერგიას მაძლევდა, აღარ არის (შემიწყვიტა ენერგიის მოწოდება) და უბრალოდ ვეღარ ვაგრძელებ. კიდევ კარგი, უბრალოდ არსებობას მაინც არ სჭირდება ძალა…

იმედია, არ გეწყინებათ, ბავშვებო (თუ არ გაგიხარდებათ)

tired as fuck

დღეს საღამოს ძაან მინდოდა პოსტის დაწერა, მაგრამ აი თავი არ მაქვს რა. როგორც ჩემმა კაცმა თქვა, tired as fuck ვარ :))) კლავიატურაზე ძლივს ვაკაკუნებ თითებს და ფიქრიც მიჭირს, მარა ეს პოსტი უნდა დაიწეროს !

გუშინ შოთას დავესწარ ლექციაზე. ამ დროს კიდევ უფრო საყვარელი ხდება :))

მე კიდევ ურჩი სტუდენტივით დავჯექი და ხან სურათები ვუღე, ხან ვიდეოები… თან ვფიქრობდი, რამდენი სტუდენტი ინატრებდა იმ წუთას ფოტოაპარატის ჭერას, თუმცა, მგონი პირველი არ ვიქნებოდი, ვინც ლექციაზე სურათები უღო :)))

შოთას რომ კითხო, მისი ლექციები უინტერესოა და დასწრება არ ღირს. არადა ძალიან საინტერესოა. თუნდაც იმისთვის, რომ ნორჩი სტუდენტების სულელური კომენტარები მოისმინო და ნერვები მოგეშალოს იმისთვის, რისი თქმა/კითხვაც ჯერ აზრად არ მოსდით :)))

მერე სახლში წავედით და იმის ნაცვლად, რომ მე მეზრუნა ჩემს დამშეულ, მთელი დღის ნამუშევარ კაცზე, თვითონ გააკეთა საჭმელი (თუ გააცხელა)

მოკლედ, დავანებეთ თავი ლექციებს :)) ბოლო დღეებია, საახალწლო რაღაცეების მზადება დავიწყე. რაღაცეებში დეკორაციები ან საჩუქრები იგულისხმება. სურათებს დავდებ, როცა დავასრულებ ;) ხოდა ამ რაღაცეების კეთებისას მომივიდა იდეა, ხომ არ გამეკეთებინა საყურებიც და გამეყიდა აქვე? ანუ გავაკეთებ, დავდებ სურათებს და ვინმეს თუ მოეწონა თავისთვის, ან საჩუქრად, ფაჯალუსტა, მივყიდი :))) ოღონდ ჯერ 1-2 უნდა გავაკეთო და გავარკვიო, რამდენად გამომდის :)))

ა, კიდევ დღეს დჯ. გურომ ზაფხულის დროინდელი სურათები მომცა:

აუ რა საშინლად დავღლილვარ. მგონი დროა, გავიქცე ლოგინისკენ და სასწრაფოდ დავიძინო

ისევ ჩქარა

მთელი დღეა ჩემი და ზის და რაღაცას ბეჭდავს ))) დავალებაა მგონი თუ რაღაც ეგეთი და ცოტა ხნით მოვირბინე კომპთან, მერე რომ ისევ დავუთმო ადგილი.

ხო, მოკლედ რა ხდება… პირველ რიგში, უკვე მერამდენედ, მარა მაინც ვდებ პირობას რომ პოლიტიაკზე აღარ დავწერ. ადრეც ვთქვი ეგ, მარა მერე ისე მომეშალა ნერვები, რომ თავი ვეღარ შევიკავე… იმედია იგივე არ განმეორდება და ამისთვის ალბათ ტელევიზორს შევზღუდავ )))

დღეს ვიყავი ლექტორთან, საბაკალავროს ვისთანაც ვწერ. შემომხედა, თბილად გამიღიმა და მკითხა, შენ ჯერ არაფერი გაქვს გაკეთებულიო? )))

გააგრძელე კითხვა აქ

ჩქარა ჩქარა

ჩემი და მოდის ახლა, მე მინდა დაჯდომაო და ვასწრებ, სანამ მოვა )) ძალიან ძნელია ვიღაცასთან კომპის განაწილება, მითუმეტეს, როდესაც ეს ვიღაცა 1ზე მეტია )))

ხო, ნუ არაფერი ისეთი, ბევრი რაღაცის თქმა მინდოდა, მაგრამ სიჩქარეში არ მახსენდება.

წინა კვირას დაბადების დღე მქონდა და (არ მრცხვენია ვთქვა) 22 წლის გავხდი და რაღაც არ მომწონს. უკვე 22 წლის ვარ და სამსახურიც კი არ მაქვს ყველაფერ დანარჩენს რომ თავი დავანებო )))

ხო, ახლა HR ლექტორის შესახებ )))

HR ლექტორზე წასაკითხად დააკლიკე აქ