2 1ში პოსტი – ის, რაც ბლოგერმა არ უნდა გააკეთოს
ადრე მქონდა ერთი ცუდი ჩვევა – პოსტის იდეა რომ მომდიოდა, ეგრევე ვწერდი. ერთი შეხედვით ეს კარგიცაა, მაგრამ ცუდი ის არის, რომ ორი პოსტის იდეა რომ მომსვლოდა, ორივეს ერთად ვწერდი. ანუ ორ თემას ერთ პოსტში ვაერთიანებდი. შესაბამისად, პოსტი გამოდიოდა რაღაც არეულ დარეული, გრძელი და სათაური ქონდა ისეთი, რომ ვერ გაიგებდი რაზე იყო ლაპარაკი. თან მკითხველისთვის ბუნებრივია [...]
არა ინტრიგულ სათაურიანი პოსტი
იეეე მომილოცეთ, წიგნის თარგმნა დავამთავრე ))) გუშინ გადავუგზავნე ჩემი ბოლო ნაწილი დამკვეთს და ძალიან მიხარია, მაგრამ თან რაღაც მაკლია საღამოს სახლში რომ მოვდივარ და არაფერი მაქვს საკეთებელი :/ ჩემ სამსახურში იტალიელები ჩამოვიდნენ ტრენინგების ჩასატარებლად, ერთი კვირით იქნებიან აქ. რომ მოვიდნენ, პირველივე ის მკითხეს, შენ ის ხარ, ბლოგერი რომ არისო? ძაან გამიკვირდა. ასე რომ ახლა საიტის [...]
სქოლ’ქა ლეტ, სქოლ’ქა ზიმ
მგონი მეორე კვირაა, არაფერი დამიწერია, მარა მეპატიება :)) როგორც იქნა, მეღირსა და გუშინ ლეპტოპი ვიყიდე. ისეთი საყვარელია… აი, დაახლოებით ასეთი: ყველაზე მეტად, მისი ფერი მომწონს <3 ხო, ლექციებს ვატარებ ისევ. ისეთი საყვარელი ბავშვები მყავს. მარტო ერთი ჯგუფია ისეთი პასიური, რომ სულ ქაჩვა უნდა, დანარჩენები კარგად აქტიურობენ. ზოგი ზედმეტადაც, მაგრამ ეგ არაფერი, მთავარი დარეგულირებაა :))) ძალიან [...]
პირველი დღის დიზასთერი
გუშინ უკვე გადმოვიდი შოთასთან, ანუ წიპა დავქორწინდით. დედამთილმა ტრადიციულად რაღაცეები მაჩუქა, ძალიან კარგი რაღაცეები თან (საყვარელი დედამთილი მყავს <3 ) ხოდა, მოკლედ, რომ წამოვედით გზაში რაღაცეები ვიყიდეთ ვახშმისთვის და შოთამ კრევეტები მიყიდა. გავიხარე, მეთქი მივალ სახლში, შევწვავ, შევჭამ, ვიქნები ბედნიერი… მაგრამ ნამეტანი ადრე მომიწია გახარება :))) ტაფა დავდგი, დავასხი ზეთი და კარგად რომ გაცხელდა კტივეტები [...]
გამგზავრებამდე
ხვალ დილას უკვე მივდივართ ერევანში და ვემზადები ახლა. ჯერ კიდევ არ ჩამილაგებია ბოლომდე ბარგი. ყოველთვის ეგრე ვაკეთებ, სადმე რომ მივდივარ წინა დღეს ვიწყებ ჩალაგებას, არ ვთვლი, რომ აუცილებელია დიდი ხნით ადრე იყო მზად, ერთი დღე საკმარისია )) სიმართლე რომ ვთქვა რაღაც მეზარება ბოლომდე ჩალაგება და განწყობაც არ მაქვს მაინცდამაინც კარგი. დედაჩემი როგორც კი მოვიდა ჩხუბი [...]
