მგონი გავიჭედე….

ანუ დროის ამბავში გავიჭედე. რამდენი ხანია, არ დამიპოსტავს არაფერი. არადა წინა პოსტშიც მაგას ვამბობდი :/

აი, რაც წიგნის თარგმნა დავიწყე, მაგის მერე დრო ფაქტიურად არ მრჩება :/ სამსახურიდან სახლში რომ მოვდივარ, მაშინვე ვიწყებ თარგმნას და სანამ დღის გეგმას არ შევასრულებ, საკუთარ თავს გაჩერების უფლებას ვერ ვაძლევ :(( კიდევ კარგი, მალე მოვრჩები.

ხო, ახალი ამბავი მაქვს, ილიაუნიში ამიყვანეს, ინტერნეტ წიგნიერების კურსი ჩამაბარეს (რამდენიმე ჯგუფი) და ძალიან მიხარია :))) გუშინ და დღეს სულ იქ ვიყავი, 7 საათის მანძილზე გვატრენინგებდნენ. ორშაბათიდან კიდევ იქნება ტრენინგები, მარა ის 7 საათიანი არ იქნება, მგონი.

რა თქმა უნდა, მე არ ვარ ერთადერთი იქ, ჩემ გარდა 15 თუ რაღაც ადამიანია კიდევ  და ამ 2 დღეში მეტ-ნაკლებად ყველა გავიცანი. საინტერესოა, როგორ ხვდები ერთი შეხედვით, ვინ როგორ მოიქცევა, როდესაც ჯგუფში შევა :))) btw ლინგვისტუსი ხომ იცით? ხოდა მაგისი ძმა არის ჩემი თანამშრომელი. კაი ბავშვია… კიარადა რაღა ბავშვი, ჩემხელა შვილები ყავს ლამის :))

წინასწარ გაფრთხილებთ, ვინმეს თუ მოგიწევთ 7 საათიან ტრენინგზე წასვლა, ჯერ კარგად მოემზადეთ ფიზიკურად და მორალურად. იმდენი ენერგია მიაქვს, თან 2 დღე ზედიზედ, რომ დღეს თავი მისკდებოდა სახლში რომ მოვედი და 3 საათი ლოგინს ვერ ავეწიწკნე :/ თარგმნაზე ხო ლაპარაკი ზედმეტია. შოთა ამის გამო მეკაიფება, სუსტი ხარო :)) არადა არ ვარ (?)

გავიქეცი ახლა, ფილმს უნდა ვუყუროთ. შოთა ჯეკი ჩნიანი კინოს ყურებაზე დავითანხმე. თან მალე უნდა დავიძინოთ, ხვალ დილას (დილა 1-2 საათია) ჩემებთან უნდა გავიდეთ, ჩემი და პიცას გვიკეთებს  :ლოვე:

ხო, ბოლოსთვის, რა თქმა უნდა, ძველი ტრადიცია გავიხსენე და გუგლში ნაპოვნი სურათები:

ცვლილებები და ახალი წელი

როდესაც ჩემ ცხოვრებაში ცოტა დიდი ცვლილება ხდება, ბლოგზე პოსტვას თავს ვეღარ ვაბამ :)) მაგალითად, შოთას რომ შევხვდი, კარგა ხანს ვერ ვპოსტავდი :))

ახლაც ასეა, გადმოვბარგდი ჯი დომენზე და პოსტვაც შევაცოტავესავით.

მოკლედ, ხვალ უკვე ახალი წელი მოდის. ცოტა გვიან კი გამომდის, მაგრამ მინდოდა მკითხველისთვის საახალწლო დეკორაციების შესახებ მიმეწოდებინა მცირე ინფორმაცია. მოკლედ, მთავარია მცირე ფანტაზია. დანარჩენს კი ახლავე გეტყვით.

თქვენ დაგჭირდებათ თიხა (რომელიც შეფუთული იყიდება ბაზრობაზე). თუ თიხა არ გაქვთ, გამოიყენეთ ცომი, ანუ 1ჭიქა ფქვილი, +1ჭიქა მარილი (თანაბარი რაოდენობის უნდა იყოს ფქვილი და მარილი) და წყალი იმ რაოდენობით, რომ მასა პლასტელინს დაემსგავსოს. მერე შედებთ აირ ღუმელში და გამოაშრობთ (კარგად რომ გახმება მერე გამოიღებთ) და შეღებავთ. თიხას უბრალოდ დააცდით რომ გაშრეს და მერე შეღებავთ.

შეგიძლიათ გააკეთოთ ნებისმიერი რამ – ნაძვის ხე, თოვლის ბაბუა, ვარსკვლავი… აი ჩემი ნახელავები:

ამის გარდა შეგიძლიათ ფანჯარაზე ან სარკეზე რაღაცეები დაახატოთ გუშით ან შუშის საღებავებით. ესეც თქვენს ფანტაზიაზეა დამოკიდებული ;)

ამ წლის შეჯამებას არ გავაკეთებ

ხო, კიდევ გეგმაში მქონდა, რომ ”რაც ყველაზე ძალიან გიყვარს 2”-ზე დავწერდი რაღაცას, მაგრამ ფორმულა კრეატივზე ისე გავბრაზდი რომ მივედი… შარშან ხომ დაგვპატიჟეს პრემიერის მეორე დღესვე, კარგ ადგილებზე დაგვსვეს და ა.შ. წელს ჯერ ერთი 1 საათზე მიგვიწვიეს, მერე მხოლოდ მეორე და მეხუთე რიგები დაგვითმეს (კისერი მომტყდა). მაგას ჯობდა საერთოდ არ მივეწვიეთ. რაღაცას რომ აკეთებ ნორმალურად მაინც გააკეთე რა… მოკლედ, უკმაყოფილო ვარ

თვითონ ფილმს რაც შეეხება, ბედის ირონიის ყურებას კი ჯობია. მეტს არაფერს არ ვამბობ.

ხოოოდა ძვირფასო მკითხველებო, წინასწარ გილოცავთ ახალ წელს და მთელი დანარჩენი ბლა ბლა :))) წარმატებები, მოკლედ. მომავალ წლამდე გემშვიდობებით :)))

25 დეკემბრის შობა

ბლოგინგს არაფერი ისე არ უხდება, როგორც ჩაი. თუ ჩაის ჭიქა ახალია, ბლოგვის სიამოვნება ორმაგდება <3

შობა ჩვენთან 7ში არისო ამბობენ (მიუხედავად იმისა, რომ 25სა დეკემბერსას მღერიან მაინც), მაგრამ ჩემთვის შობაც და ახალი წელიც მაშინ დგება, როდესაც ბევრ საჩუქარს ვიღებ. არ ვიცი, ვინმეს სჯერა რომ 7 და 14 დიდი დღეებია? მაინც 25 და 1ში ხდება ზარ-ზეიმი და ამბები, 7და 14 კი ისე ჩაივლის ხოლმე, რომ ეკლესიაში მყოფი ხალხის გარდა მგონი არც არავის ახსენდება…

ენივეი, წლევანდელ 25 დეკემბრის შობაზე მინდოდა მომეყოლა, ყველაზე განსხვავებულ შობაზე :)))

ნათიასთან შევიკრიბეთ წელს. საჩუქრები, ნამცხვარი, შოკოლადები, მარტინი, ჯონი ვოქერი, ჩილიმი და (რა თქმა უნდა) სიგარეტის ბევრი კვამლი :)) გაასწორა ძაან :)) მითუმეტეს, რომ საჩუქრები მივიღეთ ყველამ. თან ძალიან საშობაო განწყობა იყო, აი ისეთი, ფილმებში რომ არის, თბილი და ტკბილი, ბევრ მეგობართან ერთად :)))

მე მივიღე ჩაის ჭიქა (ნათიასგან), დათვი სანტა (მეორე ნათიასგან), საყურე და ყელსაბამი (ნატოშასგან) და კალენდარი (ზიკისგან) :))) სურათებიქვემოთ არის, აქვე:

ხო, კიდევ იყო სათამაშო ჩემთვის და შოთასთვის ნატოშასგან და გიოსგან, მარა ის შოთას დავუტოვე (გაერთოს უჩემობისას) და სურათიც არ მაქვს :))

მე გავაჩუქე ძირითადად საყურეები გოგოებისთვის და ყელზე ჩამოსაკიდები ზიკის და გიოს და ნათიას ვაჩუქე ნიღბები. სურათების დადება მეზარება ახლა და ჰენდმეიდებისთვის ცალკე ფეიჯს რომ გავაკეთებ, იქ დავყრი ;)

სასიამოვნო დამთხვევა იყო, რომ ჩემი და ნატოშას საჩუქრები, ორივე ჰენდ მეიდი იყო და გაცვლა გამოგვივიდა :))

მოკლედ, მაგარი საღამო იყო და სასიამოვნო დღემ შეცვალა ის.

შარშან, როდესაც ბლოგერები კაციშვილს არ ახსოვდა საქართველოში, პირველი მიწვევა მივიღეთ (როგორც ბლოგერებმა) ფორმულა კრეატივისგან, ფილმზე ”რაც ყველაზე ძალიან გიყვარს”. მაშინაც ვწერდი მგონი, ძალიან დიდი სიხარული იყო, თითქმის პირველი სიყვარულისავით, არასოდეს რომ არ დაგავიწყდება. წარმოიდგინეთ, მაშინ პირველად მოგვაქციეს ბლოგერებს ყურადღება. ხოდა წელსაც არ დაგვივიწყა ფორმულა კრეატივის ხალხმა და ბლოგერები მიიწვია. ხოდა ახლა ”რაც ყველაზე ძალიან გიყვარს 2” რომ გადაიღეს იქაც მიგვიწვიეს. მართალია, ხაშზე გვეპატიჟებიან (დილის 12:30-ზე), მარა მაინც… სამაგიეროდ ჩემი კაციც მოდის

აი სადაც არ უნდა მიმიწვიონ, რამდენჯერაც არ უნდა მიმიწვიონ, ამათგან მაინც სულ სხვაა, ესენი ხომ პირველები იყვნენ, ვისაც გავახსენდით <3

მოკლედ, მეყო დორბლების ყრა, დროზე უნდა დავიძინო, თორემ ხვალ ხაშ-კინოზე დამაგვიანდება :)))

ხვალ ან ზეგ წერილობით მოგახსენებთ შთაბეჭდილებებს. ყოველ შემთხვევაში, შარშანდლის შემდეგ ნაკლებს არ ველოდები :))

უიუი, კინაღამ გამომრჩა, გუშინწინ სუშის გაკეთება ვცადე :))) კომბოსტოს ფურცლებში გავახვიე და მთელი ამბები ვუქენი, მარა ბანძი გამოვიდა :/ კომბოსტოს მოხარშვა დააკლდა და თევზიც ცოტა ჩავატენე :/ სამაგიეროდ შემდეგისთვის მეცოდინება, როგორ უნდა გავაკეთო. თან ვიდზე არ ეტყობა რომ უგემურია :)))

ხო, მართლა, შობაზე გამახსენდა, პოსტის დასასრულს გიტოვებთ ჯონ ლაჟუას საშობაო სიმღერას <3

Twilight – New Moon – fails

თქვენც ხომ იცით, რომ თვაილაითი საკმაოდ პოპულარულია და ამას თავისი მიზეზებიც აქვს. მგონი ადამიანებს უყვართ ისეთი არსებების შესახებ ამბების დაჯერება, რომლებიც მათზე ძლიერები არიან და თან ძალიან უყვართ ისინი.

მოკლედ, ამას არ აქვს ახლა მნიშვნელობა, უნდოდათ პოპულარული ფილმი და წარმატებით მოახერხეს. მაგრამ არის რამდენიმე მეტად იდიოტური მომენტი, რომელსაც ერთგული ფანები ალბათ ვერც შეამჩნევდნენ, ან უარესი, იტყოდნენ: “აუ აქ რა შაყუარელიააა”. იდიოტური მომენტები პირველ ნაწილშიც იყო, მაგრამ ადრე ვნახე და არ მახსოვს. აი მეორე ნაწილის ფეილები უფრო მახსოვს

• ბელას “kiss me” [მაკოცე] ფრაზა და პერსონაჟისთვის საშინლად არადამახასიათებელი ვაი ვნებიანი გამოხედვა
• კოცნისას ორივე ისე ოხრავს, თითქოს ცოტაც და ბავშვი ჩაისახება :)))

• მაიკ ნიუტონის თამაში კინოს სცენაში მთლიანად ფეილია
• იგივე სცენაში ჯეიკის საშინლად არაბუნებრივი “I don’t know wat’s happening, I got to go” [არ ვიცი რა ხდება, უნდა წავიდე] ომგ უფეილესი სცენაა :))
• მოკლედ, კინოს სცენა მთლიანად ფეილია
• ის ჭაღარა ჩარლის მეგობარი რომ ვამპირს ხვდება ეგეც ფეილია
• ლარონის გამოჩენისას მზე არის და ის არ მრჭყვიალებს, არადა ვამპირია :))

• ვოლტურისთან ედვარდს მხოლოდ სახე აქვს თეთრი, კისრის და ტანის გათეთრება დაავიწყდათ, ეტყობა :)))
• ბელა და ალისი ვოლტურისთან რომ მიდიან, ბელა გადმოსულია თავი აქვს შეყოფილი მანქანაში. ერთი წამის შემდეგ სცენაში უკვე ღია კარის მეორე მხარესაა :)))

ნუ ესენი მხოლოდ რაც შევამჩნიე და რითიც უკმაყოფილო ვარ, ისინია. ანუ შეეძლოთ ცოტა ყურადღება მიექციათ მსახიობების მსახიობობაზე. დანარჩენი დეტალები, წიპა მსახიობების თმის ფერები კადრიდან კადრში იცვლება და კარი დახურული არ იყო და მეორე სცენაში დახურულია, ყველა ფილმშია და ყველა თვალს ხუჭავს მაგაზე :)))

ნუ თვითონ ფილმზე რა ვთქვა, წიგნი უფრო მომეწონა, და არა იმიტომ, რომ კარგი შინაარსი აქვს ან კარგი ენითაა დაწერილი (ეს ბოლო არ გამოირიცხება). აუდიო წიგნს ვინც კითხულობდა ისე მსიამოვნებდა იმ ქალის ხმა და რაღაცეები, რომ მთელ დღეებს ვუსმენდი :))

კინო ფესტივალის მცირე მიმოხილვა (4 ge ფილმი)

დღეს ვიყავი რუსთაველში, კინო ფესტივალი უნდა ყოფილიყო და რაღაც 4 ქართული ფილმი აჩვენეს და ემოციებით სავსე წამოვედი იქიდან. პირველ რიგში ვთვლი, რომ ეს ფილმები ტელევიზორშიც უნდა გაუშვან და ბევრმა მაყურებელმა უნდა ნახოს და შეაფასოს. ახლა ფილმებზე გეტყვით ცოტას.

მოკლედ, პირველი იყო რაღაც წიპა დატირება უცხოეთიდან თუ დატირება იტალიიდან. უპრიკოლესი რაღაც იყო, მარა ცოტა მომუდოოც. ანუ ტელევიზორში რომ შემხვედროდა არ გავაჩერებდი და არ ვუყურებდი, მარა კარგი რამე იყო, ყველას გირჩევთ.

მეორე იყო სისულელე. რა ერქვა არ მახსოვს, მარა რაღაც დაღვრემილ სიფათებს აჩვენებდნენ და ბოლოში მიეწერა მათი სახელები და რას წარმოადგენდნენ. აგვისტოს ომის ხალხის კადრები იყო. მოკლედ, რეჟისორთან დიდი ბოდიში, მარა აი დონტ რეკომენდ. რეკლამად უფრო გამოდგებოდა ვიდრე ფილმად და ვაფშე ეგეთი დაღვრემილ სახიანი რიალითი კადრები ყელშია უკვე.

მესამე იყო მესაფლავეებზე, წიპა ესენიც ადამიანები არიანო. ნუ ხო, სასაცილო მომენტი საკმაოდ ბევრი იყო, მარა ჟურნალისტის დღიურისთვის უფრო გამოდგებოდა.

და ბოლოს ტადააააააააააააააააამ მეოთხე ფილმი!

მეოთხე ფილმი, “სერგო გოთორანი (სერგო გოთვერანი)”, გადაიღო ჩემმა ბიძაშვილმა, ირაკლი ფანიაშვილმა. გარწმუნებთ, აღფრთოვანება ამ ფაქტს არ გამოუწვევია :)))

ფილმი რომ დაუფინანსეს, იმის შემდეგ ვეკითხები, რაზეამეთქი, მაგრამ სულ მოკლე პასუხებს ვიღებდი, წიპა რავი, ლტოლვილებზეა, რავი, ვიღებთ ჯერ. ხოდა ვიფიქრე, ჯას ენაზერ ლტოლვილების დაღვრემილ სახეებიანი ფილმი იქნებათქო და ფილმზეც მაგ მოლოდინით მივედი, რომ ვიტყოდი კარგიათქო, მხოლოდ იმიტომ, რომ ირაკლის გადაღებული იყო (ჩემმა ბიძაშვილმა მომიტევოს ტყუილის განზრახვა). მაგრამ ფილმმა ჩემს მოლოდინებს გადააჭარბა :))

მოკლედ, ფილმი არის პატარა ბიჭზე, სერგოზე, რომელიც დროდადრო თვითონ ყვება თავის ამბავს. აუ მოყოლას უბრალოდ არ აქვს აზრი, უნდა ნახოთ. მე პირადად, მთელი ფილმის მსვლელობისას იმდენი აზრი მიტრიალებდა თავში … ნუ რაღაცეები, რაც ისედაც იცი, რაზეც, მამენტ, ბლოგზეც ვწერ ხოლმე (თავიდან ფილმმა ეს პოსტი გამახსენა: არ მჭირდება გმირი მამა). გამიკვირდა, რომ ეგეთი შინაარსის ფილმისთვის ძალიან ფილმის სახე ჰქონდა (ანუ დოკუმენტური, ყელში ამოსული ბლა ბლა არ იყო) და ხარისხიც კარგი იყო და ძალიან კარგად თამაშობდნენ მსახიობები. მართლა სასიამოვნოდ გაოცებული დავრჩი. მარტო მე რომ ვყოფილიყავი, კიდევ ხო. იქ ხალხი იჯდა და ამ ფილმს ელოდებოდა და გამოსულებისგან კიდევ კომენტარები წიპა “მეოთხე მართლა მაგარი იყო” და “რამდენი ვიღნავლე”. მართალი გთხრათ, მე არ მიღნავლია (კი იყო ის საღნავლი მომენტებიც გულჩვილებისთვის) და გულის ამაჩუყებელი მომენტების ზემოქმედების გარეშე, იმ ფაქტის დავიწყებით, რომ ირაკლი ბიძაშვილია გეუბნებით, ნახეთ ;) ვიღაცისგან ისიც გავიგე, მიმიქარავს “გაღმა ნაპირი” ამასთანო :)))

მოკლედ, აი რექომენდ რა. დისკი და დადების უფლება თუ ჩამივარდა ხელში, გაგიზიარებთ (უბრალოდ მეეჭვება დადების უფლება მივიღო)

ხო, საინტერესო ფაქტები. რომ მივედი დარბაზი გაჭედილი იყო, ფეხზე იდგა ხალხი და კონტროლიორმა გვითხრა, ახლა არ დაიწყოთ ძებნა, ფეხზე დადექითო. გავბრაზდი, მეთქი ბილეთი მაქვს აღებული. მივედი ჩემს ადგილზე, ვიღაც 3 გოგო იჯდა და ნაგლი “ეს ჩემი ადგილია” სახეებით მიყურებდნენ. მეთქი ბილეთი მაქვს, არ მაინტერესებს. ნუ 2 ადგა და დარჩა მესამე და ჯერ მეუბნება, არაო, ეს მეშვიდე ადგილი არ არისო და რომ ვუთხარი ეგ არისთქო ესეიგი 2-2 ბილეთი გაუყიდიათო :))) მეთქი ბილეთი მაჩვენე მაშინ და ყელზე ჩამოკიდებული რაღაც მაჩვენა და ადგა იასნა (სორი გოგონებთან, მარა ნაყიდი მქონდა და ფეხზე ხო არ დავდგებოდი). ჩემს ადვილას რომ უფრო დამყოლი ტიპი ყოფილიყო, ხო წამოვიდოდა გატეხილში და მერე ხმებს დაყრიდა, თითო ადგილზე 2 ბილეთს ყიდიან რუსთაველშიო :)))

ხო, კიდევ ტუალეტი არის საშინელ დღეში. გული ამერია რომ შევედი და დეტალებს არ გაგაცნობთ, ყველასთვის ასე აჯობებს :)))

პ.ს. მოკლე ინფო ამ ფესტივალზე აქაც არის: http://24saati.ge/index.php/category/culture/cinema/2009-12-02/1764