ჩემი ახალი მოსწავლე

პირველად ადამიანისთვის იტალიური ენის სწავლება დიდი ხნის წინ გადავწყვიტე. რამდენიმე მოსწავლე მყავდა, მერე full-time ჯობი გამომიჩნდა და მოსწავლეების მიღებას ვეღარ ვახერხებდი. სამსახური რომ აღარ იყო, რატომღაც გადავწყვიტე, რომ მე იტალიურის მასწავლებლად არ გამოვდგები. უბრალოდ კარგად ვიცი ენა, მარა მასწავლებელი ჩემგან არ დადგებოდა )))

ასე დავიწყე მოსწავლეებისთვის უარის თქმა უმიზეზოდ ))) უმიზეზოდ რა, ჩემს თავში აღარ ვიყავი უბრალოდ დარწმუნებული.

მოკლედ, რისთვის დავწერე ამხელა ისტორია. ამას წინათ ჩემს დას სთხოვეს, იტალიურის სწავლა უნდა ბავშვს და აიყვანო? ჩემი და ვერ ახერხებს, მაგრამ უთხრა ჩემი და აიყვანსო და ასე “შემომეტენა” ახალი მოსწავლე

დღეს პირველი გაკვეთილი მქონდა და ბავშვზე მეტად მე ვღელავდი მგონი ))) თან პირველად მყავს ასეთი პატარა მოსწავლე, ძირითადად ჩემზე უფროსები მოდიოდნენ )))

ხოდა ვნახოთ ახლა, თუ თავდაჯერებულობა დამიბრუნდება, ისევ ავიყვან მოსწავლეებს, თუ არადა გადასამისამართებელი ადამიანი მყავს უკვე )))

p.s. <3 ღუღლ

გამგზავრებამდე

ხვალ დილას უკვე მივდივართ ერევანში და ვემზადები ახლა. ჯერ კიდევ არ ჩამილაგებია ბოლომდე ბარგი. ყოველთვის ეგრე ვაკეთებ, სადმე რომ მივდივარ წინა დღეს ვიწყებ ჩალაგებას, არ ვთვლი, რომ აუცილებელია დიდი ხნით ადრე იყო მზად, ერთი დღე საკმარისია ))

სიმართლე რომ ვთქვა რაღაც მეზარება ბოლომდე ჩალაგება და განწყობაც არ მაქვს მაინცდამაინც კარგი.

დედაჩემი როგორც კი მოვიდა ჩხუბი დაიწყო, მერე პირადად მე დამიწყო. გამოვედი/გამომაგდო ოთახიდან და ცოტა ხანში ისევ რომ შევედი საქმეზე კიდევ ახალი მიზეზი იპოვა საჩხუბად. დავიღალე რა

დილას თვალს ახელს და ჩხუბობს, საღამოს სახლში არ არის შემოსული და ჩხუბობს. და რა უპატრონო ქვეყანაში ვარ, რომ სამუშაოს ვერ ვიწყებ რომ ცალკე მაინც გადავიდე ბლიად.

ჩემი და მოვიდა და იმანაც ჩხუბი დამიწყო. მოკლედ, ოჯახში სრული იდილიაა და ნეტა რატომ არ მაქვს განწყობა რომ რამე გავაკეთო…

ენივეიზ, მკიდია, ახლა მაღაზიაში უნდა ჩავიდე რომ გზისთვის რამე ბუტერბროდების გასაკეთებელი მასალა ვიყიდო.

ერთადერთი მიტყდება, რომ ლეპტოპი არ მაქვს, შესაბამისად ვერც წავიღებ ერევანში, და შესაბამისად ვერც ბლოგს მივხედავ, ვერც ვერაფერს და უკონტაქტოდ ვიქნები… მარა მაროს მოაქვს და შეიძლება 1-2 პოსტიც გავაკეთო იქ ყოფნისას )))

ახლა მომწერა ზვიადმა, დიალს 9ზე მოდიო, წარმოიდგინეთ როგორ გამიხარდა ))) მარა იტზ ოკ, წელიწადში ერთხელ მაინც ხო უნდა ავდგე დილას ადრე )))

ხო, მგონი ახლა აქ ლაი ლაის ჯობია წავიდე და რაც დარჩა ჩავალაგო.

უი, კინაღამ დამავიწყდა, სანამ ეს პოსტი დავწერე მსნში იამ მომიყვანა ხასიათზე. შიზ ზოუ ზვიიდ :ლოვე: რაღაც ნიჭი აქვს, რომ როცა ცუდ ხასიათზე ხარ კარგად გაგხადოს და გაგამხნევოს და თან მტკივნეული თემის შეხსენების გარეშე ))) მცირე ამონარიდი ჩვენი საუბრიდან (იმედია არ დამჭრის) :

მე:
gogo
xval erevanshi mivdivar
ის:
kaia,vinme somexi gaicani da mieci
მე:
kargi ra
somexs rogor mivce
ის:
aaa,da kidev
ici ra unda dagabaro
?
მე:
ra?
ის:
barem mand midixar da erevnis xsnari chamomitane

ცოტა ხანში (როცა უკვე მგონია რომ მორჩა ერევნის ხსნარზე შუტკა) :

ის:
da rodis chamodixar?
მე:
mm
orshabats
ის:
ra ambavia
magden dgeshi ici ramdeni erevnis xsnarebis yidvis moswreba sheizleba?

აი ლავ ხერ

ჩქარა ჩქარა

ჩემი და მოდის ახლა, მე მინდა დაჯდომაო და ვასწრებ, სანამ მოვა )) ძალიან ძნელია ვიღაცასთან კომპის განაწილება, მითუმეტეს, როდესაც ეს ვიღაცა 1ზე მეტია )))

ხო, ნუ არაფერი ისეთი, ბევრი რაღაცის თქმა მინდოდა, მაგრამ სიჩქარეში არ მახსენდება.

წინა კვირას დაბადების დღე მქონდა და (არ მრცხვენია ვთქვა) 22 წლის გავხდი და რაღაც არ მომწონს. უკვე 22 წლის ვარ და სამსახურიც კი არ მაქვს ყველაფერ დანარჩენს რომ თავი დავანებო )))

ხო, ახლა HR ლექტორის შესახებ )))

HR ლექტორზე წასაკითხად დააკლიკე აქ

მოკლე პოსტი

ახლა უნდა გავიქცე და გავაკეთო ცხელი შოკოლადი ჩემთვის და ჩემი დისთვის და ვიფიქრე, მანამდე მოკლე პოსტს გავაკეთებთქო და რომ დავბუნდები მერე გავაკეთებ დიდ პოსტს ))

უკანასკნელი დღეების განწყობა: განვიცდი დაკარგულ ურთიერთობას, კიარადა მენანება, ძალიან მენანება.

გუშინ პირველი საჩუქარი მივიღე დაბადების დღისთვის.

მართალია ჯერ კიდევ 2 კვირაა წინ, მარა ჩემმა დამ გადაწყვტა გავეხარებინე და საჩუქარი გამიკეთა: ახალი მობილური. ნუ დიდი არაფერი, პატარა, საყვარელი ნოკიაა. ტელეფონის გამოცვლას არც ვაპირებდი, არ მქონდა სამაგისოდ ფული ახლა, მარა ძველიც ვეღარ იყო ფირმაში. უკვე 5 წელი ვიხმარე, ჩემი პირველი ხელფასით ვიყიდე თავის დროზე :))) იდეაში ეგეთი დიდი საჩუქრები არ მიყვარს, თავს დავალებულად ვგრძნობ მერე, მარა ძაან გამიხარდა მაინც, ჩემზე იზრუნა და თვითონ დამტენიც აღარ უვარგა ტელეფონის :ლოვე:

თან დამიძახა და ოთახში რომ შევედი მაგიდაზე დამახვერდა შეფუთული და იასამნისფერ რაღაცაში იყო თან გახვეული ))

გუშინ ფორუმის ღამისმთეველები ვნახე და უკეთ ვიგრძენი თავი. დღეს ტესტირებაზე და გასაუბრებაზე ვიყავი და ახლა შედეგებს ველოდები. ერთ ადგილზე განსაკუთრებით მინდა რომ მიმიღონ და მოკლედ, ვიშ მი გუდ ლაქ ))

კიდევ ველოდები ბარკამპის ამბებს მოუთბენლად ))

ჯერ ესაა, ცხელ შოკოლადს გავაკეთებ და დაგიბრუნდებით ახალი პოსტით.

არ გადართოთ

კიარადა შემოიარეთ ხოლმე ))

p.s. საუბარი ჩემსა და ჩემ დას შორის. ის=ქ, მე=მ. ვუყურებთ რაღაც მზარეულების გადაცემას, სადაც მზარეული სიმპატიური ბიჭია:

ქ – ნახე რა ლამაზია

მ – აუ ხოოოო

ქ – აუ მინდა

მ – ასეთი ლამაზი ბიჭი რატომ არ მოგინდება?!

ქ – :სპყ: მე საჭმელზე ვამბობდი

:D :D