პოსტი გაქცევაზე

ანუ თან გავრბივარ და თან ვწერ ))) 1 საათში ჩვენი მატარებელი გადის და ნუ… მაინც დაუმშვიდობებლად წასვლა არ მინდოდა, მერე რომ არ თქვათ, უზრდელია ესო ))

მივდივარ ზღვაზე, ჩემი მისდამი უკიდეგანო სიყვარულის გამო )) ბარგი კი ჩავალაგე, მარა არაფერი არ ჩამეტია, თან მგონია, რომ სულ ყველაფერი მრჩება და თან ჩანთა ისეთი მძიმეა… რა ათრევს ამას აქედან მატარებლამდე და მატარებლიდან სახლდამდე და მერე უკან :/

ძალიან დიდი იმედი მაქვს, რომ ისეთი ამინდები არ იქნება, რომ ზღვაში ფეხი ვერ ჩავდაგა ))) კიდევ იმედია, რომ 1 კვირა მაინც ვიქნები იქ ))

მგონი მეტი არც არაფერია სათქმელი…

მომავალ შეხვედრამდე, პიპლ. ხალხი ან თბილისი არ ვიცი რამდენად, მარა ინტერნეტი მომენატრება :)))

ვსო, 15 წუთი დარჩა გასვლამდე, მე კიდევ ჯერ ისევ სარაფნით და ჩუსტებით ვზივარ )))

:*