play, cuz i’m a puppet

Posted by piccolina on February 19, 2009 in იასამნის ბოდვები |

მსხვრევის ხმა გავიგე, შემეშინდა და შენკენ გამოვიქეცი. ოთახის კართან რომ მოვედი, დავინახე, აივნის კარის ფანჯარა იყო ჩამტვრეული, ნამსხვრევები ეყარა. გული გამიჩერდა წამით… ”რამე ხომ არ დაიშავა?” გავიფიქრე და შენკენ გამოვიქეცი, აივანზე მეგონე. ნამსხვრევებთან რომ მოვედი ზუსტად მაშინ დამიდე ფეხი. ზურგით დავეცი ზედ შუშებზე. სიმწრისგან სინთქვა შემეკრა, ჯერ მხოლოდ დაცემა მტკიოდა, შუშებს ჯერ ვერ ვგრძნობდი. თავზე დამადექი გაღიმებული:

- გეტკინა?

ჯერ ისევ სუნთქვა მქონდა შეკრული ტკივილისგან. შენ ისევ იცინოდი და უკვე შემდეგ ხრიკზე ფიქრობდი, რომლითაც მატკენდი და ისევ გაერთობოდი.

- გეტკინა? – ისევ მკითხე გაღიმებულმა და ფეხზე წამომაყენე.

შენი ხელის შეხება რომ ვიგრძენი მაშინვე დამავიწყდა დაცემა. ისევ გენდე

- უკვე გამიარა.

მაგრამ წახვედი შენ და ახლაღა ვგრძნობ ნამსხვრევების პატარ-პატარა ჭრილობებს ზურგზე.

ხვალ ისევ მოხვალ. ამჯერად სხვა ხრიკს მოიფიქრებ. მე ისევ მოვტყუვდები (იმიტომ რომ მჯერა შენი). ისევ ღიმილით დამადგები თავზე და გეტკინაო? მკითხავ… მე ისევ ყველაფერს დავივიწყებ შენი შეხებისთანავე და რომ წახვალ მხოლოდ მაშინ ვიგრძნობ ჭრილობებს… და მე ვერასოდეს დაგაღწევ ჩემით თავს და გაგრძელდება ასე სანამ ჩემით თამაში არ მოგბეზრდება

5 Comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Copyright © 2006-2012 Lilac Dreams All rights reserved.
Desk Mess Mirrored version 1.9.1 theme from BuyNowShop.com.