აღსარება

Posted by piccolina on April 22, 2008 in Uncategorized |

ყველაფერი ყარს გარშემო…
არა, ცუდად არ ვარ, უბრალოდ ვკვდები. უკვე ერთი თვეა, ასე უბრალოდ და ნელ-ნელა ვკვდები… ერთი თვეა სერიოზულად ვფიქრობ, რომ მალე ასათიანზე აღმოვჩნდები და ერთი თვეა ღიმილის და შოკოლადების უკან ვმალავ კოშმარს, რომელსაც მგონი ვეღარ ვაღწევ თავს…
ახლა მე ვაღიარებ, რომ სუსტი ვარ, ახლა ვაღიარებ, რომ ტირილიც შემიძლია, ახლა ვაღიარებ, რომ ძალიან მარტო ვარ და მეშინია…
ყველაფერი თავდაყირა დადგა, მოგონებას, წარმოსახვას და რეალობას ერთმანეთისგან ვეღარ ვარჩევ…
და still ყველაფერი ყარს გარშემო.
ახლა ვაღიარებ, რომ დახმარება მჭირდება, მაგრამ დასახმარებლად გამოწვდილ ხელს ვერსად ვხედავ…
ხო, მართალია, I’m not the only one ვისაც ამის გადატანა უწევს და I’m not the only one ვისაც დახმარება სჭირდება, მაგრამ ეს იმას არ ნიშნავს რომ მარტო უნდა დავრჩე…
და still ვარ მარტო…
და ვაღიარებ რომ ვერ ვიტან მარტოობას და ვაღიარებ რომ მეშინია ფიქრის და ვაღიარებ, რომ ვბედავ ტირილს…
და უკვე ერთი თვეა, სიმარტოვეში, სიჩუმეში, ფიქრებში, მოგონებებში გახვეული ერთ ადგილას ვდგავარ და არავინ მეხმარება პირველი ნაბიჯების გადადგმაში
და უკვე ერთი თვეა ცრემლებით ვგლოვობ ჩემს სისუსტეს…
და უკვე ერთი თვეა ნელ-ნელა ვგიჟდები და ვკვდები…

ეს პოსტი არ გამიკეთებია იმისთვის რომ ვინმემ შემიცოდოს…
უბრალოდ მიიღეთ როგორც ჩემი აღსარება
ან აღიარება


13 Comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Copyright © 2006-2012 Lilac Dreams All rights reserved.
Desk Mess Mirrored version 1.9.1 theme from BuyNowShop.com.