არჩევნები დაგვიანებით

წინა კვირას ვერ მოვაბი თავი ამ პოსტის დაწერას. თან იმდენი ემოცია დამიგროვდა, მაშინვე რომ დამეწერა, ზედმეტად გრძელი გამოვიდოდა ნამდვილად :))

მოკლედ, კვირა დილას რომ გავიღვიძე, უკვე ვიცოდი, რომ ეს მძინე დღე იქნებოდა. არადა ღამითაც არ დამეძინა, ისე ვღელავდი. დილას 6ზე ავდექი და 7ზე პატიოსნად საარჩევნო უბანზე ვიყავი, გახსნას ვესწრებოდი.

დეტალებში მოყოლას არ დავიწყებ, მხოლოდ მთავარს გეტყვით. ჩემს უბანზე ხმა რომ მივეცი, დამირეკეს, ალასანია ამა და ამ უბანზე მიდის და მიდი შენცო. მივედი და შედეგად ექსკლუზიურად ჯეოელექშენს.ჯი-სთვისაც ჩამოვართვი ინტერვიუ. არადა რომ ვთხოვდი, ცალკე მინდათქო, გვერდით კაცი მიყვებოდა და იმან მკაცრად მითხრა, მისცა ამან უკვე კომენტარი, დაანებე თავიო და უცებ მომიტრიალდა ალასანია და “გისმენ, მკითხეო”. ააა ბედნიერი ვიყავი

მერე მითხრეს, სააკაშვილი დაახლოებით 1 საათში მისცემს ხმას და მიდი შენცო. მივედი, 4 საათი ველოდე და მოვიდა ბოლოს, როგორც იქნა. პირადად ვერ ჩამოვართვი ინერვიუ, მაგრამ ჩემი გადაღებული ვიდეო პირველი იყო, რომელიც ვრცლად დაიდო. იმედი კი ლაივს უშვებდა, მარა გათიშეს მერე აგიტაციის გამო.

იმ დღესაც და შემდეგი 2 დღის მანძილზეც რამდენიმე ინტერვიუ ავიღე და რაღაც ინფორმაციები მოვაგროვე. როგორც გითხარით, ყველაფერს არ მოვყვები დაწვრილებით.

მეორე დღეს რომ თქვეს, ინტერვიუებზე უნდა წახვიდეთო, ექსპერტებთან და ვიღაცეებთანო, მე ვუთხარი, საყვარელიძე ჩავწეროთ და მე წავალთქო. საყვარელიძე დაახლოებით 3-4 წლის წინ მიკითხავდა ლექციებს და ჩემი უსაყვარლესი ლექტორი იყო. შუალედებში ერთად ვეწეოდით ხოლმე და ცოტას ვლაპარაკობდით. სულ ფრენა-ფრენით წავედი ინტერვიუზე, მიუხედავად იმისა, რომ 90% ვფიქრობდი, ვერ გამიხსენებდა. რომ მივედი, მოვიდა და მომეფერა და გავიკვირვე, გახსოვართმეთქი? და შენნაირი ღიმილის დავიწყება როგორ შეიძლებაო. ვერ აგიხსნით რა ბედნიერი ვიყავი. მერე აღმოჩნდა, რომ ჩვენს საიტს თვალ-ყურს ადევნებდა (ჯეოელექშენ.ჯი-ზე ვსაუბრობ)

ძალიან მძიმე იყო ის 3 დღე, მაგრამ ყველაზე მძიმედ მაინც 3 რამ მახსენდება: ჩემზე შემოტევა ჩემს საარჩევნო უბანზე, ჟურნალისტების ზედახორა სააკაშვილის ხმის მიცემისას და თინის დაღვრემილი სახე მოქალაქეების გამოკითხვის შემდეგ.

ჟურნალისტების ზედახორას, ჯობია არ ჩავუღრმავდე, მარა ძაან ცუდი რამე იყო, რომ იცოდეთ. მითუმეტეს, როცა მეც მათში ვიყავი მოყოლილი.

რაც შეეხება შემოტევას. საარჩევნო უბანი რომ იხურება უნდა შეასწრო დახურვამდე, თორემ მერე ვერ შეხვალ (გამოსვლა კი შეიძლება მერე). ჩემს საარჩევნო უბანზე (ანუ სადაც მე ვაძლევდი ხმას) ძალიან არაკეთილგანწყობილები იყვნენ ჩემდამი კომისიის წევრები და თავმჯდომარე. სულ ეჩვენებოდათ, რომ რაღაცის აღმოჩენა მინდოდა და ზედმეტად ვიქექებოდი, ან ეშინოდათ, რამე არ აღმომეჩინა. მოკლედ, კომისიის თავმკდომარეს განსაკუთრებით არ დავევასე. საღამოს რომ მივედი დახურვაზე და სურათების გადაღება ამიკრძალა. არადა დილას არ დაუშლია. ასე მითხრა, განსაკუთრებით გაგვაფრთხილეს კამერებს მოერიდეთო (იმიტომ ხომ არა, რომ დარღვევები არ დაეფიქსირებინათ?). მოკლედ, მე მივაწექი, კანონი მაჩვენე, რომლის მიხედვითაც არ შეიძლება გადაღებათქო. თან ეს ქალი მაწვება, შენ მე აქ ხელს მიშლი დილიდან და ღლაპი ხარო და რაღაცეები. თან მეშინია, ხელის შეშლაში რომ დამადანაშაულოს, ჯარიმაა მაგაზე და ვერც დავამტკიცებ, რომ არ ვუშლიდი. თან ჩემი ტრენერისგან ზურგი მქონდა, რამე თუ მოხდა, დაგეხმარები და გამოვუშვებ ხალხსო. მოკლედ, ბოლოს ამ ქალს ვუთხარი, კარგი, თუ გინდა, არ გადავიღებ, თუ გინდა, გავალთქო, მარა ჩანაწერების წიგნში დავაფიქსიროთ, რომ ასეთი შემთხვევა იყოთქო. რამდენადაც მაგაზე უარი აშკარა დარღვევაა, არა, იყავი, გადაიღეო. აქეთ დამამადლა თან. მერე ვითომ ისე გავანერვიულე, რომ ცუდად გახდა და კაპლი მომეცითო, ძახილი დაიწყო.

რამდენიმე დარღვევა დავაფიქსირე, მარა იმდენად მნიშვნელოვანი და სკანდალური არ იყო. ყოველ შემთხვევაში, საიტზე არ დადებულა ინფო ამის შესახებ.

რამდენიმე სურათი გადავუღე რეპორტიორებს, რომლებიც კაბინაში ყოფდნენ ფოტოაპარატებს და გადაღებას ცდილობდნენ

მუშაობის პროცესში ყველაზე სასიამოვნო იყო სასუსნაოები, მირიანთან მივარდნა “ჩქარა”-ს ძახილით, ოფისის კუსთან ურთიერთობა (აფსუს სად წამეშალა ის ვიდეო), კაკულიას ინტერვიუს იმედი  და ბოლო საღამოს უკანასკნელი ენერგიის დახარჯვა.

პ.ს. მუშაობის პროცესის ამსახველი ფოტო მასალა:

1-2 ვიდეოც განწყობისთვის. ლანდიშა ითვლის წამებს ბლოგის დახურვამდე:

რა უნდა ქნა, როდესაც ტვინი ადუღებული გაქვს მუშაობისგან?

უნდა გაერთო! იხილეთ ვიდეო:

Tags: ალასანია, არჩევნები, დარღვევა, დღე, ზედახორა, თავმჯდომარე, კაბინა, კამერა, კომისია, კუ, მიშა, ჟურნალისტები, სააკაშვილი, საყვარელიძე, სურათები, ღიმილი, ჩქარა

არჩევნები მომკლავს მე

ცოტა დაღლილი ვარ, მარა დარწმუნებული ვარ, ხვალ ბევრად უარესი მელის.

მოკლედ, IWPR-მა გადაწყვიტა პატარა ექსპერიმენტი ჩაეტარებინა და ახალი მედიის წარმომადგენლები ტრადიციული მედიის წარმოადგენლებთან ერთად გააშუქებენ (გავაშუქებთ) არჩევნების მიმდინარეობას. შესაბამისად, ყველაზე სწრაფად ინფორმაცია, იდეაში ამ მიზნით შექმნილ საიტზე დაიდება: http://geoelection.ge/ , რომელიც სულ ცოტა ხანში ამოქმედდება

რამე ინფოს მიღება თუ მოგინდებათ, შეხვალთ და ნახავთ, რა ხდება ამ დროს. თუმცა, სამუშაო საკმაოდ მძიმე შესასრულებელი იქნება. მთელი დღე გასულები უნდა ვიყოთ, სულ საარჩევნო უბნებზე. ჭამისთვის კი გამოვნახავთ დროს (სხვა თუ არაფერი, თან წავიღებთ), მარა დილის 7 საათიდან შუაღამემდე (სანამ ხმების დათვლა არ დასრულდება) გარეთ უნდა ვიყოთ, საარჩევნო უბნებზე და თვალები ფააართოდ უნდა გვქონდეს გახელილი და ცოტა არ იყოს, ძნელია

თუ რამე დარღვევა აღმოაჩინეთ, უბრალოდ დამირეკეთ, ან მომწერეთ ნომერზე: 899 20 18 55 . ეს ნომერი სხვებსაც შეგიძლიათ გაუზიაროთ და რაღაც ნი ტო-ს შემჩნევის შემთხვევაში უბრალოდ დამიკავშირდით ;)

ამის გარდა, ვინმე თუ ხართ/გყავთ კომისიის წევრი, ან დამკვირვებელი, ან რამე მსგავსი არჩევნებზე, იქნებ ისინიც დამიკავშირდეთ, ან თქვენი/მათი კოორდინატები მაინც მომცეთ, რომ დღის განმავლობაში დავუკავშირდე.

მოკლედ, წარმატება მისურვეთ

Tags: არჩევნები, გაშუქება, დაკავშირება, დაკვირვება, კანონი, მედია, ნომერი, საარჩევნო, სოციალური, ტელეფონის, ტრადიციული, უბნები

წამოვიდე?

მგონი, ჯობია წამოვიდე ილიას უნივერსიტეტიდან…

ძალიან მომწონს იქ მუშაობა, მომწონს, რასაც ვაკეთებ. უკვე შემიყვარდნენ ჩემი ბავშვები და იქ მისვლას ცოტათი აზრზე მოვყავარ

მაგრამ ფიზიკურად ვეღარ ვქაჩავ. შუალედურები ვაწერინე და ჯერ კიდევ არ შემიმოწმებია… ვერ ვუღიმი ბავშვებს ასეთ მდგომარეობაში

მგონია, რომ ლექციების ხარისხიც გამიფუჭდა…

უბრალოდ ვეღარ ვქაჩავ

მგონი დავხარჯე ენერგიის ყველა რესურსი, რაც მქონდა

მგონი ასე მარტივად ამოვიწურე

მე ვარ ძლიერი, მე ისევ დავდგები ფეხზე, ისევ გავივლი (თუმცა კოჭლობით)

მაგრამ ახლა… ახლა მორჩა

რაც ენერგიას მაძლევდა, აღარ არის (შემიწყვიტა ენერგიის მოწოდება) და უბრალოდ ვეღარ ვაგრძელებ. კიდევ კარგი, უბრალოდ არსებობას მაინც არ სჭირდება ძალა…

იმედია, არ გეწყინებათ, ბავშვებო (თუ არ გაგიხარდებათ)

Tags: ბავშვები, ენერგია, ილიას, ლექტორი, სტუდენტები, უნივერსიტეტი

ინგლისური არ ვიცი, ზა ტო რუსულს ვსხლააამ

პირველ რიგში მადლობა ალექსანდრეს, რომელმაც რუსთავი ორის დილის გადაცემაში ჩემი ბლოგი ახსენა ( ჩანაწერის ნახვა ). მაგის შემდეგ სტიმული მომეცა და გადავწყვიტე, რაც არ უნდა ცუდად ვიყო, ბლოგი აღარ მივაგდო :)) მოკლედ, რა მნიშვნელობა აქვს ჩემს მუზებს, მთავარი ახლა პოსტის თემაა

უცხოელი სტუმარი გყოლიათ? ან უცხოელთან ერთად ყოფილხართ სადმე? თუ თქვენი პასუხი ამ კითხვებზე დადებითია, მაშინ ერთ პატარა დეტალს შეამჩნევდით

მოკლედ, ქართველების უმრავლესობა ვერ დაიკვეხნის ინგლისურის, იტალიურის, ფრანგულის ან ჩინურის ცოდნით და თარჯიმნის გარეშე კომუნიკაციის პრობლემა ჩნდება, მაგრამ სამაგიეროდ რუსული იციან

მოკლედ, იქმნება ასეთი სიტუაცია – გყავს რაღაც ეროვნების უცხოელი, რომელმაც არც ქართული იცის და არც რუსული და შენ ეხმარები კომუნიკაციაში. მორბის ვიღაც ქართველი, ხედავს, რომ უცხოელია და ქართულად ვერაფერს გააგებინებს და (აქ იწყება მთავარი) რუსულად უწყებს საუბარს. თან (სახეზე ეტყობა) დარწმუნებულია, რომ ამ უცხოელს გააგებინებს თავის სათქმელს

აი, რაც არ უნდა უხსნა, რომ რუსული არ ესმის, მაინც რუსულად აგრძელებს ლაპარაკს

ძალიან დამაინტერესა, რაშია საქმე?

ერთი ვერსია მქონდა: რახან ამ ხალხმა მეტი ენა არ იცის და უცხოური მათთვის ფაქტიურად მხოლოდ რუსულია, ეს უკანასკნელი უნივერსალური უცხოური ენა გონიათ და შესაბამისად, აღნიშნულ ენაზე ცდილობენ კომუნიკაციას. ცოტათი დებილი გამოდის ქართველი ხალხი ამ თეორიის მიხედვით ხო?

უკეთესი თეორია დღეს ჩემმა მეგობარმა შემომთავაზა: ამ ხალხს კი ესმის, რომ იმ უცხოელმა არც რუსული იცის და არც ქართული, მაგრამცდილობს დაანახვოს, რომ დებილი არ არის. ანუ, მართალია, მისი ენა არ იცის, მაგრამ, ქართულის გარდა რუსულიც მშვენივრად იცის.

თუმცა არც ამ თეორიით გამოდიან მთლად ჭკვიანები. იმ უცხოელმა თუ არც ქართული იცის და არც რუსული, რა ჩემ ფეხებს გაარკვევს, რა ენაზე ელაპარაკები? შედეგი ხომ მაინც ერთია – არც შენი ლაპარაკი ესმის და არც ის, თუ რა ენაზე ელაპარაკები :))

პ.ს. იმდენი ხანია, პოსტი არ დამიწერია, ძლივს დავაჭირე ფაბლიშს :))

Tags: ენა, თარჯიმანი, ინგლისური, იტალიური, რუსული, ტურისტი, უცხოელი, ფრანგული, ქართული

რა კარგია .ge

2-3 დღეა, გლობალი არ მუშაობს. ხალხი ისეთი ტემპებით აგინებს მამიას, რომ მალე ამ უკანასკნელს ოჯახში მატება ექნება და/ძმის სახით.

მარა მაგ მამიასაც, ეტყობა, სიამოვნებს, რომ აგინებენ, თორე ხო იზამდა რამეს ხო?

ხვალ ლექცია მაქვს და წარმოდგენა არ მაქვს, რა თემასთან დაკავშირებით უნდა წავიკითხო ლექცია… უბრალოდ სილაბუსს ვერ ვნახულობ :/ უწყისები მაქვს შესაქმნელი და ვერც მაგას ვაკეთებ

ჩემი სამსახურის პროექტის პრეზენტაცია იყო დღეს, გვიან დავბრუნდი, მეთქი ახლა მაინც დამხვდება ნეტი და მოვამზადებ მასალას, მარა ჩემი ფეხები! მარტო ფორუმზე ვახერხებ შესვლას.

მერე გამახსენდა, რომ ჩემი ბლოგი ჯი დომეინზეა და ეროვნული ჰოსტინგით ვსარგებლობ. მოკლედ, ვცადე შემოსვლა და შემოვედი. რა ბედნიერებაა, ეს მაინც არ მღალატობს

ხოდა რახან პოსტია, პოსტი იყოს და იმასაც გეტყვით, რომ როგორც იქნა, ლინზები ვიყიდე და უკვე 3 დღეა ვხმარობ. რა კარგი რამე ყოფილა – სადაც არ უნდა გავიხედო, ვხედავ. თან ისე ვხედავ, თითქოს ჩემი თვალები იყოს, ჯანსაღი, 3-4 წლის წინ როგორიც იყო, როცა ნორმალური მხედველობა მქონდა. ნუ ამ ამბავს ერთი მინუსი კი აქვს – სათვალეს აღარ ვატარებ და ძალიან მაკლია თან. სახლიდან რომ გავდივარ სულ ვიღებ და ვიკეთებ და მერე მახსენდება, რომ ლინზები მაქვს :)

ხო, უნიქარდი ავიღე რამდენიმე დღის წინ. იდეაში კარგი რამეა, მაგრამ მაინც აქვს კაი მინუსი – იმ ადგილების ჩამონათვალი, სადაც გამოყენებაა შესაძლებელი, ერთი შეხედვით კია დიდი, მაგრამ მაინც (რომ დაფიქრდე) საკმაოდ პატარა სიაა

მე და შოთა იოლის ჰამბურგერებს შევეჩვიეთ, ეს რამდენიმე დღეა და თან იმდენად შევეჩვიეთ, რომ 2 დღის წინ ღამის 1 საათზე წამოვხტით და გავვარდით საყიდლად. კიდევ კარგი, ქონდათ, თორე ჩემს წუწუნს რა აიტანდა მერე

აი ასე, უსურათო პოსტი რომაა მამიას ბრალია სულ :/

Tags: ბლოგი, დომეინი, თემა, ინტერნეტი, კავკაზუსი, ლექცია, ლინზები, მამია, მხედველობა, პოსტი, სათვალე, სამუშაო, სილაბუსი, უნიქარდი, ჰოსტინგი

დიეტა თუ შიმშილი?

დღეს დამინიშნეს დიეტა და პირველად დავფიქრდი იმაზე, რომ ხალხს დიეტა ცოტა სხვანაირად ესმის. ანუ დიეტაში გულისხმობენ შიმშილის რეჟიმს, რომელიც აუცილებლად გასახდომად არსებობს.

დავიწყოთ იქიდან, თუ რა არის დიეტა. ეს არის სწორი კვების რეჟიმი, რომელსაც, როგორც წესი ექიმი უნიშნავს პაციენტს რაღაც მიზნის მისაღწევად. ეს მიზანი შეიძლება იყოს დაკლება, მომატება, კუჭ-ნაწლავის პრობლემების მოწესრიგება და ა.შ. ჩემს შემთხვევაში კანზე შექმნილი პრობლემების საშველად.

როდესაც საქმე ეხება დაკლება-მომატებას, ექიმი პაციენტს ინდივიდუალურ დიეტას ურჩევს სხვადასხვა ფაქტორების გათვალისწინებით (მაგ. სისხლის ჯგუფი, სიგამხდრე-სიმსუქნის გამომწვევი მიზეზები, ჯანმრთელობის მდგომარეობა). ზუსტად ამიტომ არის, რომ უგულავას დიეტა ყველას არ ახდუნებს, ან ჯერ ახდუნებს და მერე ასუქებს. ერთ ადამიანისთვის შექმნილი დიეტა იშვიათად იმოქმედებს ასევე ეფექტურად მეორე ადამიანზეც.

ანუ ნორმალური ექიმის მიერ დანიშნული დიეტა თქვენ არ გავნებთ. პირიქით, მიზანს ისე მიაღწევთ, რომ ორგანიზმს არ დაიზიანებთ.

ის “დიეტები”, რომლებსაც ნათესავ-მეგობრებისგან იწერთ, არ არის სპეციალურად თქვენთვის შექმნილი და ხშირ შემთხვევაში, საერთოდ ექიმის მიერ არ არის დაწერილი. ასე რომ ფრაზებს: “ჩემმა ბიძაშვილმა 9 კილო დაიკლო ამით” და “მე 5 კილო დავიკელი 2 დღეში” ნუ დახამდებით :))

ჯობია ისევ მიმართოთ ნაცად და გრძელვადიან ხერხს, რომელიც შაქრის, მარილის, ცომეულის და ცხიმიანის შემცირებას (შემცირებას და არა ამოღებას) გულისხმობს და ცოტა ივარჯიშოთ, ვიდრე ორგანიზმი დაიზიანოთ. თან მენდეთ, ისე დაიზიანებთ, რომ ცხოვრებაში იმ წონაზეც ვერ დაბრუნდებით, რა წონითაც “დიეტა” დაიწყეთ.

Tags: გასუქება, გახდომა, დერმატოლოგი, დიეტა, დიეტოლოგი, ექიმი, ინდივიდუალური, კონსულტაცია, პრობლემები, ჯანმრთელობა

რატომ იმოქმედა ასე?

რამდენადაც გუშინდლიდან მთელ ნეტში მხოლოდ იმედის გინება ისმის, მაგ თემის განხილვას არ დავიწყებ. თუმცა, შემიძლია დაგეხმაროთ იმის გაგებაში, თუ რატომ იმოქმედა ასე (გარდა იმისა, რომ გარკვეულ წილად მართლაც მოსალოდნელია მსგავსი რაღაც)

ფსიქოლოგიაში არის ასეთი პატარა, მარტივი ტრენინგი, რომლის გაკეთებაც დამეხმარება ყველაფრის ახსნაში. სწორად გასაკეთებლად საჭიროა, რომ ეს პუნქტები ერთმანეთის მიყოლებით ნახოთ, ანუ ჯერ ერთი გააკეთოთ და მერე მეორე და ერთიანად არ ნახოთ. ამისთვის გავაუფერულებ ასოებს და ტექსტს რომ მაუსით მონიშნავთ, შეძლებთ დაინახოთ ნაწერი. მოკლედ, ვიწყებ და უკეთესი იქნება, თუ პასუხებს ჩამოწერთ:

სანამ ამას ნახავდე, ჯერ ზედა აბზაცი წაიკითხე!

1. წარმოიდგინეთ, რომ თქვენთან მოვიდა ფერია თუ რაღაც მსგავსი და გითხრათ, რომ თქვენ სულ 1 წლის სიცოცხლე დაგრჩათ. რას გააკეთებთ დარჩენილი სიცოცხლის მანძილზე?
   
2. წარმოიდგინეთ, რომ ისევ მოვიდა ის ფერია და გითხრათ, რომ შეეშალა და 1 წლის კი არა, 6 თვის სიცოცხლე დაგრჩათ. როგორ დახარჯავთ დარჩენილ 6 თვეს?
   
3. ის ფერია ისევ მოვიდა და გეუბნებათ, რომ 6 თვის კი არა, 1 თვის სუცოცხლე დაგრჩათ. რას გააკეთებთ ამ დროში?
4. ფერია ისევ მოდის და გეუბნებათ, რომ შეეშალა და 1 კვირა დაგრჩათ. ამ დროს რას მოახმართ?
   
5. ისევ მოდის და გეუბნებათ, რომ შეეშალა და 1 საათიღა დაგრჩათ. რას გააკეთებთ იმ დარჩენილ 1 საათში?
   
6. ის ფერია კიდევ ერთხელ მოდის და გეუბნებათ, რომ შეეშალა და არ კვდებით. ამის შემდეგ რას გააკეთებთ, როგორ დაგეგმავთ ცხოვრებას?

ამ ტრენინგის ბოლო კითხვა ემსახურება ზუსტად იმას, რომ მდგომარეობიდა უფრო იოლად გამოვიდეს ადამიანი. იდეაში ყველამ იცის, რომ ეს მხოლოდ ტრენინგია ხო, მაგრამ ესეც კი ისე მოქმედებს, ისე წარმოიდგენს ადამიანი ყველაფერს, რომ ბოლო კითხვა ხდება საჭირო. როდესაც ადამიანი რაღაც ცუდს (თუნდაც კარგს) ელოდება და ეს ამბავი არ ხდება, “ნიხვატკა” რჩება ადამიანს. ანუ რაღაც უნდა მომხდარიყო და არ მოხდა, ელოდებოდა რაღაცას მთელი ემოციებით, განიცდიდა და გაქრა უცებ ყველაფერი. სწორედ ამიტომ მოხდა უფრო მეტად, რომ ხალხს აგრესია ამდენ სანს დარჩა.

ამ შემთხვევაში წინასწარ გაფრთხილება და ბოლოში კიდევ ერთხელ გამეორება არ იყო საკმარისი. ამ შემთხვევაში მთელი გადაცემის მსვლელობისას წარწერა უნდა ყოფილიყო. ტრენინგისას დაწყებულ ტრენინგზე არავინ ჩაგერთვება და როცა ტელე გადაცემაზეა საუბარი, ათასობით ადამიანი ზუსტად შუიდან შემოგიერთდება, სავარაუდოდ.

დაირღვა ეთიკური ნორმები, ხალხს მორალური სტრესი მიაყენეს და ვერ ვიტყვი, რომ ამის შესახებ არავინ არაფერი იცოდა. მგონი პირიქით, ზუსტად ამ რეაქციაზე იყო გათვლილი გადაცემა. თუმცა, როგორც დაგპირდით, თვითონ ფაქტების განხილვას არ მოვყვები ;)

ბოლოს კი ხსნა მათთვის, ვინც ჯერ კიდევ ვერ გამოსულა სტრესიდან:

Tags: გადაცემა, იმედი, პასუხი, ჟურნალისტები, სიკვდილი, სტრესი, ტელევიზია, ტრენინგი, ფერია

ჩქარა-ს რეჟიმში

აქ თუ ვინმე ხართ ბლოგის სისტემატიური მკითხველი, შეამჩნევდით, რომ უჩვეულოდ დიდხანს გავჩუმდი. ნუ, ეთ ლისთ, ამ ბოლო დროისთვის უჩვეულოდ დიდხანს მაინც :))) ბოდიშს ვიხდი, მაგრამ მომდევნო 1-2-3 კვირა სავარაუდოდ ასე იქნება, ანუ დავწერ მაშინ, როცა 2 წამს გამოვნახავ. სორი, გაიზ

ბოლო რამდენიმე დღის მანძილზე სამუშაოს გარდა მეგობრებსაც დავუთმე დრო და ძალიან ბედნიერი ვარ.

ჯერ 2 დღის წინ როკო მოვიდა (მაი ლავ <3 ). რა თქმა უნდა, ფანტაზიამ ხელი არ შეუშალა ტრადიციული საჩუქრის, კიარადა ძღვენის მორთმევაში :))) რომ მოვიდა, გვეუბნება, აბა, გამოიცანით, რა ტრადიციული საჩუქარი მოგიტანეთო. ჩვენ იასნა ვერ მივხვდით (აბა რას წარმოვიდგენდი როკო თუ მაგას იკადრებდა). მოკლედ, ქვემოთ ნანახი სურათებიდანაც მიხვდებით, ბანბანერკა და “პადზემკაში” ნაყიდი ჭურჭელი მოგვიტანა :))) თან დაგვარიგა, ჭურჭელი ერთჯერადი მოხმარებისააო :)))

აი, blogroll.ge-ს შემქმნელი თქვენ უსაქმური ხომ არ გგონიათ, საქმიანი კაცია, რაც სურათზეც თვალსაჩინოდ არის აღბეჭდილი:

ეს თვალები განათებაზე კი არ დაეხუჭა, პროსტო რა, ვაჟნი უჭირავს რა :))) მერე ასე მითხრა, შენო ზედმეტი მოგდის მაგ სურათების ჩხაკუნიო და ფოტოაპარატი ჩამომართვა :/

მარა არ ვწუწუნებ, ძაან საყვარელი სურათი გადაგვიღო მე და შოთას:

წასვლისას ჩემს პირად საბაჟოზე (გასასვლელში ყულაბა მიდევს, რომელშიც ყველა სტუმარი ფულს ყრის) პატიოსნად გადაიხადა გადასახადი და ასე წავიდა. იმედია, კიდევ მალე გვესტუმრება <3

როკომ წასვლამდე ჩემი ჰულაჰუპის დატრიალებაც სცადა. რამდენად გამოუვიდა, ეგ ცალკე საკითხია. ხო, ჰულაჰუპს რაც შეეხება, რამდენიმე დღის წინ ვიყიდე, რაღაც შიგნიდან გამობერილებიანი და საშინლად მტკენს და მალურჯებს :))) იმ გამყიდველმა კი მითხრა, თუ გაუვარჯიშებელი ხარ, გატკენსო, მაგრამ სხვა ფასებთან შედარებით ისეთი იაფი იყო, თავი ვერ შევიკავე და მაინც ეს ვიყიდე :)) არა, არ გეგონოთ, რომ დალურჯებების გამო ჰულაჰუპს აღარ ვატრიალებ. მაინც არ ვნებდები, შეჩვევის იმედით (თუმცა დოდკამ მითხრა, მე ვერ შევეჩვიეო :/ )

ხო, როკოს მერე დღეს გვყავდა ამ კვირის (?) მეორე სტუმარი – მროველი <3 მროველმა ღვინო მოგვიტანა და იიიიმხელა სიამოვნებით მივირთვით ჭამის მერე… მერე რა, რომ შესაფერისი ჭიქები არ გვაქვს :))

რა თქმა უნდა, ჩემს საბაჟოს ვერც მროველმა აარიდა თავი :)) პატიოსნად გადაიხადა და წავიდა მერე :)) ჩვენ კიდევ ზემოდან ვუყურებდით, როგორ მიდიოდა:

არ თქვათ, მე თვითონაც კარგად ვიცი, რომ არაჩვეულებრივად ჩანს :)))

ბოლოსთვის შემოვინახე სურათი განწყობისთვის :)) ასე ვიქცევით მე და შოთა, როდესაც გაცხარებულ მუშაობაში ვართ და ერთმანეთის კუწი პუწებისთვის არ გვცალია :))

ოღონდ, ეს მარტო მაშინ გამოდის, როცა შოთა ლეპტოპზე ზის და მე ამ მახინაზე, იმიტომ რომ შოთა მაუსზე ცაციაა და ასე ჯდომა, ხელის ჩასაკიდებლად კარგი განლაგებაა :))

Tags: ბლოგროლი, მროველი, როკო, საჩუქარი, სტუმარი, ტრადიციული