განქორწინების მძიმე შედეგები
ხო, ვიცი, გაგიწყალეთ გული ამ ბავშვებზე ზრუნვით და მათი უფლებების დაცვით, მაგრამ ეს სერიოზულია და აუცილებელია ყურადღების გამახვილება. პოსტის დაწერა თინის პოსტმა შთამაგონა: http://tiny.ge/its-crime/
მოკლედ, საქართველოში როგორც ხდება ყველამ ვიცით – გაივლიან 1-2 ნაბიჯს ერთად, ქორწილი და ეგრევე ბალღი (თორემ მერე ჭორაობას დაიწყებენ მეზობელ-ნათესავები). მერე 1-2 წელიწადში ამოუვათ ყელში ერთმანეთი და იწყებენ ერთმანეთის დაჭმას, მერე რა, იქვე შუაში ბავშვიც თუ მოყვა. ბავშვი რაღაც საგნად აღიქმება ოჯახში. აი მობილურს რომ იყიდი და შენი რომ არის, საკუთარი და რასაც გინდა იმას რომ უზამ და რაც არ უნდა იყვირო და იგინო ამ მობილურის თანდასწრებით, არაფერი რომ არ უფუჭდება მაინც. ეგრე აღიქვამენ ძირითად შემთხვევებში რა.

ხოდა მოდით ახლა ვისაუბროთ იმაზე, თუ რა შავდება ოჯახში უთანხმოებებით. ბავშვი რომ სათუთი არსებაა ათასჯერ მექნება პოსტებში ნათქვამი ხო? კაი, მაგას აღარ ვიტყვი მაშინ. მოკლედ, რა ხდება, როდესაც ბავშვებს ვეჩხუბებით ხო ითრგუნებიან და ფუჭდებიან ხო? ხოდა მათი თანდასწრებით რომ ვჩხუბობთ ეგ კიდევ უარესია. თუმცა ჩხუბზე ლაპარაკი ზედმეტია, როდესაც მშობლებმა (ნი ტო შტო მარტო ბავშვებს) ერთმანეთს სხვების დაუსწრებლად უნდა უთხრან საყვედურები. ეს ყველაფერი ძალიან მოქმედებს მათზე. ბავშვები პირველ რიგში თავს იდანაშაულებენ იმაში, რაც გარშემო ხდება და უფროსებზე ბევრად უფრო მძაფრად განიცდიან ყველაფერს.
ახლა წარმოიდგინეთ, რა მოსდის ბავშვის ფსიქიკას, როდესაც მისი თანდასწრებით დედა და მამა ერთმანეთს ლანძღავენ, უწოდებენ უსაქმურს, ნაბიჭვარს, ბოზს და ათას რაღაცას კიდევ, ოღონდ მაქსიმალურად გაამწარონ ერთმანეთი. და ბავშვი ამას ისმენს. ვერც კი წარმოიდგენთ რა დღეში ვარდება ის ამ დროს. მშობლები კი ერთმანეთის ლანძღვას აგრძელებენ, ბავშვი იდოს იქ, ჩხუბში ხელს არ უშლის…

ასე რომ მშობლებო და მომავალო მშობლებო:
- მიხვდით, რომ ცოლს/ქმარს ვეღარ ეწყობით? არ დაფიქრდეთ, დაშორდით!
- ერთმანეთს ვეღარ უგებთ, მარა დაშორებამდე არ მისულა საქმე? ცალკე, მშვიდად არკვიეთ თქვენი უერთიერთობები!
- ბავშვის გამო ინარჩუნებთ ოჯახს? რა სისულელეა! ბავშვი პირველ რიგში ზარალდება თქავენი ასეთი თანაცხოვრებით
ამიტომაც ურჩევენ ფსიქოლოგები წყვილებს შეუღლებიდან მინიმუმ 2 წელი დაცდას დაორსულებამდე, თორემ გაშორებამდე თუ მივიდა საქმე, მერე ბავშვი ყველას ჰკიდია, მთავარია, თვითონ იყოს კარგად და ბოღმა ამოანთხიოს მის “საყვარელ მეორე ნახევარზე”
თუ გინდათ, ერთმანეთი დახოცეთ, ოღონდ ბავშვებს ნუ აჩვენებთ ამას, ისევ თქვენ იზარალებთ საკუთარი შვილის დანგრეული ფსიქიკით. დაანახეთ, რომ მის ოჯახში ყველას ერთმანეთი უყვარს (თუნდაც განშორების შემდეგ).

დაახლებით მეც რაღაც საგნად აღმიქვეს ოჯახში :| (ალბათ უნებურად მაგრამ მაინც :| )
მთავარი:
რამდენი სექსი მოგინდებათ, იმდენჯერ ოჯახის შექმნა საჭირო არაა.
+1
ზემოთაღნიშნულ სამ პოსტულატს ვეთანხმები :)
პ.ს. და ერთსაც დავამატებდი განათლდით სანამ სერიოზულ გადაწყვეტილებებს მიიღებდეთ
@Clown^^ – როგორც ვიცი ჯერ ჯერ კიდევ თინეიჯერი ხარ, ტაკ შტო მაგ ასაკში მსგავსი წარმოდგენები მოსულა, მარა იმას არ ნიშნავს, რომ მაინცდამაინც მასეა ;)
@Lord Vader
@precelsus
+1 გაიზ ;)
აი , კიდევ ერთხელ დავრწმუნდი რომ ერთერთი საამაყო ის გავაკეთე ცხოვრებაში, რომ 2 წელი ბავშVი არ გავაჩIნე და როგორც კი ვიგრძენი , რომ აღარ მინდოდა იმ ადამიანთან ცხოვრება ეგრევე ვუთხარი , ავდექი და წამოვედი.
საშინელებაა ოჯახური სკანდალების მოწყობა ბავშვის თანდასწრებით.
აზრზეც არ არიან ხოლმე, რამხელა გავლენას ახდენს ეს ბავშVის ფსიქოლოგიაზე.
ვეთანხმები ზემოთნახსენებ თეზისებს :)
ეჰ… ეგ არი, ეეეგ!!!
ცოლ–ქმრობა შეყვარებულობაში რომ ერევათ. აი, რა ხდება: უცხოეთში შეყვარებულები რასაც აკეთებენ (სექსი ანუ) იმას ჩვენთან ხომ ოჯახის შექმნა და მერე დანგრევა სჭირდება. მალადეც ისე იმდენი ოჯახი რომ შექმნა, რამდენჯერაც სექსი სხვა ადამიანთან მოგინდება. რა ბიუჯეტი გაგწვდება :))
სწორედ ამიტომ, ერის ეთნო-ფსიქოლოგიის გათვალისწინებით და მმკ-ს რეკომენდაციის ქორწინების რეგისტრაცია რიტუალური მომსახურების გარეშე უფასო ხდება.
აააა ლოოოოოოოოლ
გაითვალისწინეს ერის გასაჭირი? )))
უფასო საწოლებს ან ბინებს არ გამოუყოფენ ახალ დაქორწინებულებს? იქნება და ქორწინების შესაბამისი აქტივობის განსახორციელებელი ადგილი არ ჰქონდეთ…
ბევრად უკეთესია ჩემი აზრით, განქორწინებული მშობლების ყოლა, ვიდრე სიძულვილში და ჩხუბში ცხოვრება
დღეს–დღეობით ინფორმაციის პრობლემა არ არის და სამწუხაროა თუ ვინმემ არ იცის, რომ ამ კონფლიქტებით პატარას ყველაზე მეტად აზიანებს
სხვა კუთხიდან რომ შევხედოთ სულაც არაა გამოსავალი 1-2-3 თუ 4 წელი ბავშვის არ გაჩენა :) უთანხმოება და დაშორების სურვილი ურთიერთობის ნებისმიერ დროს შეიძლება გაუჩნდეს ამ თუ იმ მხარეს :)
მთავარი, იმჰო, მაინც ისაა რომ ნებისმიერ გადაწყვეტილება ტვინის განძრევის შემდეგ უნდა მიიღონ
:thumbsup:`
ერთ-ერთი მასე ბავშვი ვარ/ვიყავი მეც…
ოჯახში პრობლემები მუდამ იყო ჩემს მშობლებს შორის…
პატარაობიდან ვოცნებობდი ან დაშოებულიყვნენ ან კომპლიქტები მოგვარებულიყო მშვიდობიანად..
მაგრამ ეს უკანასკნელი რაღაც ნაკლებად იმედოვანი იყო..
გავიდა დრო და მომიწია შეგუება…
ბოლო პერიოდში მსგავსი ფაქტები შემცრიდა, თითქმის საერთოდ აღარაა..
მარა იმდენად მივეჩვიე ბავშობაში ასეთ მოქცევას, რომ ახლა უკვე რეაგირება აღარ მაქ იმათზე, მაშინ როცა ოდნავ მაინც აუწევენ ტონს ერთმანეთზე..