მოკლედ, რაზეა საუბარი. ამ ბოლო დროს ძალიან ბევრ ქართულ საიტზე და ბლოგზე ვხვდები ამ პრობლემას და ბოლოს გადავწყვიტე, დამეწერა. საუბარია სურათებზე საკუთარი საიტის ლინკის მიწერაზე. ანუ დაგუგლავენ რაღაც სურათს, დადებენ თავის ბლოგზე/საიტზე და ზედ აწერენ (სიტყვაზე) მაგარისაიტი.ჯი. აი სულ მინდება ვკითხო, შენ გადაიღე ეს სურათი?

დავიწყოთ იქიდან თუ რა არის ეთიკური ნორმები. მთელი წელი ვუჩიჩინებდი ბავშვებს, რომ რაღაც ინფორმაციას რომ აიღებენ საიდანმე, ქვეშ აუცილებლად ბმული უნდა მოაყოლონ, საიდან აიღეს. და ეს ჩვენი გამოცდილი, თითქოს საამაყო ბლოგერები/საიტის ადმინები დგანან და ნი ტო შტო ლინკი მოაყოლონ, საკუთარი საიტის სახელს აწერენ ზედ. ეს არის ვიღაცის საკუთრების მითვისება, თუმცა, რამდენადაც ინტერნეტში ყველაფერი ღია და დაუფარავია, ამეების მოპარვის გაკონტროლება საკმაოდ რთული საქმეა.

აი, მაგალითად დავდე სხვა საიტის სურათი, თუმცა ლინკის მითითება დამატებით არ მჭირდება, ზედ დაწკაპუნებით თავისთავად გადახვათ შესაბამის საიტზე

მარტივად რომ აგიხსნათ, წარმოიგინეთ, რომ გადაიღეთ აფეთქების სურათი, ძალიან ამაყობთ საკუთარი თავით და დადეთ სადღაც. მოდის ვიღაც (ზოგიერთო ბლოგერისა და საიტის ადმინის მსგავსი), იღებს ამ თქვენს საამაყო სურათს და დებს თავისთან. თქვენ გწყინთ, რომ უნამუსოდ მოიპარა და თქვენი საიტის მისამართიც კი არ მიაწერა ქვეშ, თუმცა ჯერ სად ხართ, ზედ სურათზე ამჩნევთ, რომ ბედნიერადაა მიწერილი სულ სხვა საიტის სახელი. როგორ შეიძლება, ბოღმამ არ დაგახრჩოთ ამ დროს :))

მოკლედ, თქვენ დებთ თქვენს მიერ გადაღებულ სურათს და სრული უფლება გაქვთ ზედ თქვენი საიტის მისამართი მიაწეროთ (როგორც, მაგალითად მე ვაკეთებ). ასევე შეგიძლიათ სხვა საიტიდან აიღოთ და თქვენთან დადოთ სურათი, მაგრამ არანაირი უფლება არ გაქვთ, იმ სურათს მიაჯღაბნოთ თქვენი საიტის/ბლოგის მისამართი.

იმედია, გასაგებად ავხსენი :))

Related posts:

1. არჩევნები დაგვიანებით წინა კვირას ვერ მოვაბი თავი ამ პოსტის დაწერას. თან იმდენი...
2. არჩევნები მომკლავს მე ცოტა დაღლილი ვარ, მარა დარწმუნებული ვარ, ხვალ ბევრად უარესი მელის....
3. მათთვის, ვისაც უნდა ფული რამდენიმე დღის წინ ჩემმა დამ ძაან საინტერესო რაღაც გამიზიარა, მე...

Related posts brought to you by Yet Another Related Posts Plugin.

ხოდა დრო მოვიდა, შევასრულო.

ეს სათაური შემთხვევით არ ქვია პოსტს. 3.5 დღე მხოლოდ ვხედავდთ ზღვას ფანჯრიდან და ვერ გავდიოდით. მხოლოდ ბოლო დღეს, წამოსვლამდე 2 საათით ადრე ჩავედი და ტალღებიან წყალში შევედი. აქედან გამოშვებული წყევლა იქაც მომწვდა და წყალმა ჩამითრია. არც ტალღა დამჯახებია და არაფერი. უბრალოდ ჩამითრია :))

ჩემი ბეჯი

ყველაზე მწარე ბოლოს წინა დღე იყო ამ მხრივ, როდესაც ერთი პრეზენტაცია ღამით გადაგვიტანეს და 4-5 ის მერე წესით თავისუფალი დრო უნდა გვქონოდა. თან გარეთ კარგი ამინდი იყო, არანაირი ტალღები, მზე ანათებდა და საშინლად გვცხელოდა, მარა ვინ შეგვარგო. დადგა ის ტიპი, პრეზენტაციას ვინც ატარებდა და ცოცხალი თავით არ გაჩუმდა, სანამ შავმა ღრუბელმა არ დაფარა ცა და ქარი არ ამოვარდა…

განრიგს რაც შეეხება, მთელი დღის მანძილზე შენობაში ვიყავით გამოკეტილები და პრეზენტაციებს ვუსმენდით და რაღაცეებს ვაკეთებდით. მერე, საღამოს 7-8სთვის იყო ვახშამი. ამის მერე გვქონდა თავისუფალი დრო. ჩვენც ვსხდებოდით, ვჭორაობდით, ვსვამდით, უნოს ვთამაშობდით… მოკლედ, ღამის 5სთვის ვწვებოდით და მერე, დილას 8:30ზე ვდგებოდით ისევ. მოკლედ, იქ ყოფნის პერიოდში სულ უძინარი ვიყავი და ყოველ 5 წუთიან შუალედში ოთახში გავრბოდი დასაძინებლად :)))

აქ შედარებით უკეთ გამოიყურება ჩემი სახე :))

რაც შეეხება ყველაზე საინტერესო დღეს, რომლის შესახებაც ცოცხალი თავით არ ვყვებოდი – ბლოგზე დავწერთქო :)) მოკლედ, ერთ მშვენიერ დღეს ბათუმში წავედით. უნდა მოგვევლო, დაგვეთვალიერებინა და მერე დაგვეწერა ამის შესახებ. რომ ჩავედით, სანამ ჯერ კიდევ ჯგუფებად დავიშლებოდით, იქ ის ფანტანი დავინახეთ და დავხამდით, შუაში გავირბინოთთქო. ხოდა მე, ლანდიშამ, თინიმ და კიჯამ ჩავკიდეთ ერთმანეთს ხელები და გავირბინეთ. მოკლედ, ისე გამოვიდა, რომ ყველაზე მეტად მე დავსველდი. ავხედ-დავხედე ლანდიშას და აშკარად ჩემზე ბევრად მშრალი იყო. ხოდა მივედი ზურგიდან და ხელები შემოვხვიე, შენც ისე უნდა დასველდე, როგორც მე დავსველდითქო. ხოდა ამ დროს ეწვია ლანდიშას თავში ჩემი აწევის გენიალური იდეა. მე ხომ მის უკან ვიდექი, ხოდა გამოწია ხელები უკან, მომკიდა და ზურგზე წამომიკიდა და წინ გადაიხარა. მარა ვერ გათვალა, რომ ძალიან არ უნდა გადახრილიყო და ვეღარ გასწორდა. მეც, ბუნებრივია, წონასწორობა ვერ შევინარშუნე და პირდაპირ სახით დავეთხლიშე ქვაფენილს…

სანამ უარესად გასივდებოდა და გაწითლდებოდა...

ეკა ამბობდა, რაც თბილისში დარჩენილმა დაბოღმილმა ბლოგერებმა გვწყევლეს ყველაფერი შენზე გადმოვიდაო :))

ხო, აქვე ზემოთხსენებულ ბლოგერებს რაც შეეხებათ, 2 კვირით ადრე IWPRმა ძალიან მაგარი პროექტი გააკეთა, საუკეთესო, რაშიც კი მიმიღია მონაწილეობა. დოდიმ ამის შესახებ ინფორმაციაც გაავრცელა და იქით ეხვეწებოდა ბლოგერებს, წამოდითო. რატომ გამოთქვა სურვილი მხოლოდ რამდენიმე ბლოგერმა? რატომ არ იყვნენ ის ბლოგერები სიკამპზე ან ათას მსგავს ივენთზე, სადაც იქით ეხვეწებოდნენ, წამოდითო.

ასე გადიოდა მთელი ჩვენი დღეები

ბლოგერები მაშინვე მომვარდნენ, ჩამომბანეს დასისხლიანებული სახე, შემამოწმეს, კბილები ხომ არ შევატოვე ქვაფენილს, ან რამე უარესი ხომ არ დავიშავე. ამის მერე, სადღა მქონდა ბათუმის თვალიერების თავი, თავბრუ ისე მეხვეოდა, ორად ვხედავდი ყველაფერს. შესასვენებლად პლიაჟზე ჩამოვსხედით. ზუსტად ამ დროს ჩავწერე ვიდეო პოსტი, რომელსაც პოსტისავით დაგვიანებით ვდებ. საერთოდ, ასე არ ვლაპარაკობ, ისე მტკიოდა სახე, ძლივს ვაღებდი პირს და მაგის ბრალია :))

ბოლოს ლიტერატურულ კაფეში შევიყარეთ ყველანი ერთად. ვინც არ იცოდა, მოვუყევი ჩემი ტრაგედიის შესახებ :)) მერე მოცეკვავე შადრევნები ვნახეთ. რამდენიმე ვიდეო და სურათები გადავიღე.

ყველაფერს რომ მოვრჩით, საღამოს, საქაერონავიგაციაში წავედით. ძალიან კარგი და თბილი დახვედრა მოგვიწყვეს <3 მწვადები, ღვინო, ლუდი და ფეხბურთი დიდ ეკრანზე. მეტი რა არის საჭირო დაქანცული ბლოგერების გასახარებლად? სხვების არ ვიცი და ჩემი გული კი მოიგო საქაერონავიგაციამ (სიამოვნებით ვიმუშავებდი მათთან, ძაან სასიამოვნო ხალხი იყო)

პალმები ბათუმურად

ხო, სანამ აქ დარჩენილი დაბოღმილი ბლოგერები იწყევლებოდნენ, რუსეთის პრესა დეზინფორმაციის გავრცელებით იყო დაკავებული. თითქოს სამინისტრომ საიდუმლო ადგილას შეგვკრიბა ‘დასავერბოვკებლად’. ლოლ

მოკლედ, საკმაოდ დამღლელი და ზარალიანი დღეები გავატარე კვარიათში.

კიდევ იტყვით, სატუსოვკოდ წავიდნენო? დარწმუნებული ვარ, მაინც იტყვით :))

ბოლოს ვიდეო განწყობისთვის. კვარიათისკენ რომ მივდიოდით, გზაში საჭმელად გავჩერდით და იქ გადავიღე :))

Related posts:

1. არჩევნები დაგვიანებით წინა კვირას ვერ მოვაბი თავი ამ პოსტის დაწერას. თან იმდენი...

Related posts brought to you by Yet Another Related Posts Plugin.

ხშირად ვინც შემოდის ბლოგზე, შეამჩნევდა, რომ ბოლო დროს ძალიან მოვუკელი წერას. ბევრი მეკითხება, რატომ აღარ წერო, ბევრი მსაყვედურობს…

ძალიან მიჭირს ახლა წერა, მართლა, საშინლად. ახლაც აზრებს თავს ვერ ვუყრი და თითებს ძლივს ვატან ძალას, რომ რამე დავწერო.

აქ ხომ ძირითადად პირად რაღაცეებზე ვწერ. ახლა კიდევ პირადი ცხოვრება საშინლად აწეწილი მაქვს, არსებობაც კი მიჭირს. ხოდა პოსტის დაწერას რომ ვაპირებ, პირველი აზრი პირადი ამბებისკენ გარბის. არადა არ მინდა იმაზე დავწერო, რაც ჯერ კიდევ ძალიან მტკივა (არც გამომდის მამენტ). ხოდა დამრჩა ასე ცოტა უყურადღებოდ ბლოგი.

ვიცი, რომ ეს არ გამივლის, მაგრამ იმედი მაქვს, ცოტა ხანში პოსტების წერას მაინც შევძლებ ისევ.

ბოლოსდაბოლოს, ჩემი დანარცხების ამბავი მაქვს მოსაყოლი, რომლის შედეგებიც დღემდე მეტყობა სახეზე :))

Related posts:

1. პირადი ბლოგია ეს თუ რა ჯანდაბაა ?! ბოლო პოსტებს გადავხედე და რაღაც სულ მძიმე და დიდხანს გასარჩევი...
2. ყველა ბლოგერის საყურადღებოდ!!! ამას წინათ გარკვეული მიზეზების გამო დავკარგე მთელი ჩემი ბლოგროლი ამიტომ...
3. tired as fuck დღეს საღამოს ძაან მინდოდა პოსტის დაწერა, მაგრამ აი თავი არ...

Related posts brought to you by Yet Another Related Posts Plugin.

http://www.youtube.com/watch?v=fsmMnQhpiRo

ამ ამბავმა ცოტა უარყოფითი შეფასებაც მიიღო ზურასგან, თუმცა იმედი მაქვს, რომ მის ყველა კითხვას პასუხი გაეცემა და ამდენი უკმაყოფილება არ დარჩება…

ვი ლავ იუ, ზურ

No related posts.

Related posts brought to you by Yet Another Related Posts Plugin.

მოკლედ, კვირა დილას რომ გავიღვიძე, უკვე ვიცოდი, რომ ეს მძინე დღე იქნებოდა. არადა ღამითაც არ დამეძინა, ისე ვღელავდი. დილას 6ზე ავდექი და 7ზე პატიოსნად საარჩევნო უბანზე ვიყავი, გახსნას ვესწრებოდი.

ჩემმა დამ პირველად მისცა ხმა და დავაფიქსირე

დეტალებში მოყოლას არ დავიწყებ, მხოლოდ მთავარს გეტყვით. ჩემს უბანზე ხმა რომ მივეცი, დამირეკეს, ალასანია ამა და ამ უბანზე მიდის და მიდი შენცო. მივედი და შედეგად ექსკლუზიურად ჯეოელექშენს.ჯი-სთვისაც ჩამოვართვი ინტერვიუ. არადა რომ ვთხოვდი, ცალკე მინდათქო, გვერდით კაცი მიყვებოდა და იმან მკაცრად მითხრა, მისცა ამან უკვე კომენტარი, დაანებე თავიო და უცებ მომიტრიალდა ალასანია და “გისმენ, მკითხეო”. ააა ბედნიერი ვიყავი

ხმის მიცემის პროცესი

მერე მითხრეს, სააკაშვილი დაახლოებით 1 საათში მისცემს ხმას და მიდი შენცო. მივედი, 4 საათი ველოდე და მოვიდა ბოლოს, როგორც იქნა. პირადად ვერ ჩამოვართვი ინერვიუ, მაგრამ ჩემი გადაღებული ვიდეო პირველი იყო, რომელიც ვრცლად დაიდო. იმედი კი ლაივს უშვებდა, მარა გათიშეს მერე აგიტაციის გამო.

სააკაშვილის ლოდინში კუდას კაცი ვიპოვე იქ

სანამ დანარჩენები პრეზიდენტს ელოდებოდნენ, ჩვენ შიმშილს ვკლავდით

იმ დღესაც და შემდეგი 2 დღის მანძილზეც რამდენიმე ინტერვიუ ავიღე და რაღაც ინფორმაციები მოვაგროვე. როგორც გითხარით, ყველაფერს არ მოვყვები დაწვრილებით.

ცესკოში ნაპოვნი წითელი წკაპუნები. ფუტკარაძე მეუბნებოდა, სანამ არ გცემენ მაგეების გადაღებისთვის არ მოისვენებ შენო :))

მეორე დღეს რომ თქვეს, ინტერვიუებზე უნდა წახვიდეთო, ექსპერტებთან და ვიღაცეებთანო, მე ვუთხარი, საყვარელიძე ჩავწეროთ და მე წავალთქო. საყვარელიძე დაახლოებით 3-4 წლის წინ მიკითხავდა ლექციებს და ჩემი უსაყვარლესი ლექტორი იყო. შუალედებში ერთად ვეწეოდით ხოლმე და ცოტას ვლაპარაკობდით. სულ ფრენა-ფრენით წავედი ინტერვიუზე, მიუხედავად იმისა, რომ 90% ვფიქრობდი, ვერ გამიხსენებდა. რომ მივედი, მოვიდა და მომეფერა და გავიკვირვე, გახსოვართმეთქი? და შენნაირი ღიმილის დავიწყება როგორ შეიძლებაო. ვერ აგიხსნით რა ბედნიერი ვიყავი. მერე აღმოჩნდა, რომ ჩვენს საიტს თვალ-ყურს ადევნებდა (ჯეოელექშენ.ჯი-ზე ვსაუბრობ)

რამაზ საყვარელიძე <3

ძალიან მძიმე იყო ის 3 დღე, მაგრამ ყველაზე მძიმედ მაინც 3 რამ მახსენდება: ჩემზე შემოტევა ჩემს საარჩევნო უბანზე, ჟურნალისტების ზედახორა სააკაშვილის ხმის მიცემისას და თინის დაღვრემილი სახე მოქალაქეების გამოკითხვის შემდეგ.

IWPR-ის ოფისის კუ, რომელიც გართობაში გვეხმარებოდა (ნეტა არ მოკვდა ჯერ?)

ჟურნალისტების ზედახორას, ჯობია არ ჩავუღრმავდე, მარა ძაან ცუდი რამე იყო, რომ იცოდეთ. მითუმეტეს, როცა მეც მათში ვიყავი მოყოლილი.

მე და გიორგი ცესკოში რომ მივდიოდით, გაგვაფრთხილეს, ერთმანეთს გადაუღეთ იქ მუშაობისას სურათებიო. რამდენადაც ეგ ძალიან ძნელი იყო, წინასწარ ვიზრუნეთ სურათებზე

ცესკოში

რაც შეეხება შემოტევას. საარჩევნო უბანი რომ იხურება უნდა შეასწრო დახურვამდე, თორემ მერე ვერ შეხვალ (გამოსვლა კი შეიძლება მერე). ჩემს საარჩევნო უბანზე (ანუ სადაც მე ვაძლევდი ხმას) ძალიან არაკეთილგანწყობილები იყვნენ ჩემდამი კომისიის წევრები და თავმჯდომარე. სულ ეჩვენებოდათ, რომ რაღაცის აღმოჩენა მინდოდა და ზედმეტად ვიქექებოდი, ან ეშინოდათ, რამე არ აღმომეჩინა. მოკლედ, კომისიის თავმკდომარეს განსაკუთრებით არ დავევასე. საღამოს რომ მივედი დახურვაზე და სურათების გადაღება ამიკრძალა. არადა დილას არ დაუშლია. ასე მითხრა, განსაკუთრებით გაგვაფრთხილეს კამერებს მოერიდეთო (იმიტომ ხომ არა, რომ დარღვევები არ დაეფიქსირებინათ?). მოკლედ, მე მივაწექი, კანონი მაჩვენე, რომლის მიხედვითაც არ შეიძლება გადაღებათქო. თან ეს ქალი მაწვება, შენ მე აქ ხელს მიშლი დილიდან და ღლაპი ხარო და რაღაცეები. თან მეშინია, ხელის შეშლაში რომ დამადანაშაულოს, ჯარიმაა მაგაზე და ვერც დავამტკიცებ, რომ არ ვუშლიდი. თან ჩემი ტრენერისგან ზურგი მქონდა, რამე თუ მოხდა, დაგეხმარები და გამოვუშვებ ხალხსო. მოკლედ, ბოლოს ამ ქალს ვუთხარი, კარგი, თუ გინდა, არ გადავიღებ, თუ გინდა, გავალთქო, მარა ჩანაწერების წიგნში დავაფიქსიროთ, რომ ასეთი შემთხვევა იყოთქო. რამდენადაც მაგაზე უარი აშკარა დარღვევაა, არა, იყავი, გადაიღეო. აქეთ დამამადლა თან. მერე ვითომ ისე გავანერვიულე, რომ ცუდად გახდა და კაპლი მომეცითო, ძახილი დაიწყო.

დავით ბირმანი ინტერვიუზე მოვიყვანეთ და ინტერიერის გაუმჯობესებაზე დაიწყო ზრუნვა

რამდენიმე დარღვევა დავაფიქსირე, მარა იმდენად მნიშვნელოვანი და სკანდალური არ იყო. ყოველ შემთხვევაში, საიტზე არ დადებულა ინფო ამის შესახებ.

რამდენიმე სურათი გადავუღე რეპორტიორებს, რომლებიც კაბინაში ყოფდნენ ფოტოაპარატებს და გადაღებას ცდილობდნენ

მუშაობის პროცესში ყველაზე სასიამოვნო იყო სასუსნაოები, მირიანთან მივარდნა “ჩქარა”-ს ძახილით, ოფისის კუსთან ურთიერთობა (აფსუს სად წამეშალა ის ვიდეო), კაკულიას ინტერვიუს იმედი  და ბოლო საღამოს უკანასკნელი ენერგიის დახარჯვა.

პ.ს. მუშაობის პროცესის ამსახველი ფოტო მასალა:

მუშაობის პროცესი ოფისში

უფრო ახლოდან

ჭამა ბედნიერებაა

ჯასთ მირიანი

ლანდიშა

ბოლოს ასეთი სიხარულით გამოგვაცილეს მაიამ და ნინომ

1-2 ვიდეოც განწყობისთვის. ლანდიშა ითვლის წამებს ბლოგის დახურვამდე:

http://www.youtube.com/watch?v=nQ5z4VCZLTc

რა უნდა ქნა, როდესაც ტვინი ადუღებული გაქვს მუშაობისგან?

უნდა გაერთო! იხილეთ ვიდეო:

http://www.youtube.com/watch?v=vgUEKm74dBE

Related posts:

1. არჩევნები მომკლავს მე ცოტა დაღლილი ვარ, მარა დარწმუნებული ვარ, ხვალ ბევრად უარესი მელის....

Related posts brought to you by Yet Another Related Posts Plugin.

მოკლედ, IWPR-მა გადაწყვიტა პატარა ექსპერიმენტი ჩაეტარებინა და ახალი მედიის წარმომადგენლები ტრადიციული მედიის წარმოადგენლებთან ერთად გააშუქებენ (გავაშუქებთ) არჩევნების მიმდინარეობას. შესაბამისად, ყველაზე სწრაფად ინფორმაცია, იდეაში ამ მიზნით შექმნილ საიტზე დაიდება: http://geoelection.ge/ , რომელიც სულ ცოტა ხანში ამოქმედდება

რამე ინფოს მიღება თუ მოგინდებათ, შეხვალთ და ნახავთ, რა ხდება ამ დროს. თუმცა, სამუშაო საკმაოდ მძიმე შესასრულებელი იქნება. მთელი დღე გასულები უნდა ვიყოთ, სულ საარჩევნო უბნებზე. ჭამისთვის კი გამოვნახავთ დროს (სხვა თუ არაფერი, თან წავიღებთ), მარა დილის 7 საათიდან შუაღამემდე (სანამ ხმების დათვლა არ დასრულდება) გარეთ უნდა ვიყოთ, საარჩევნო უბნებზე და თვალები ფააართოდ უნდა გვქონდეს გახელილი და ცოტა არ იყოს, ძნელია

თუ რამე დარღვევა აღმოაჩინეთ, უბრალოდ დამირეკეთ, ან მომწერეთ ნომერზე: 899 20 18 55 . ეს ნომერი სხვებსაც შეგიძლიათ გაუზიაროთ და რაღაც ნი ტო-ს შემჩნევის შემთხვევაში უბრალოდ დამიკავშირდით ;)

ამის გარდა, ვინმე თუ ხართ/გყავთ კომისიის წევრი, ან დამკვირვებელი, ან რამე მსგავსი არჩევნებზე, იქნებ ისინიც დამიკავშირდეთ, ან თქვენი/მათი კოორდინატები მაინც მომცეთ, რომ დღის განმავლობაში დავუკავშირდე.

მოკლედ, წარმატება მისურვეთ

No related posts.

Related posts brought to you by Yet Another Related Posts Plugin.

მოკლედ, ჩემი დის უფროსის იდეა იყო ეს ყველაფერი. იტალიელია და რატომღაც იტალიური რესტორნის გახსნა გადაწყვიტა და გახსნაზე დეგუსტაციაც იყო, თავისთავად

ნუ ჯერ მსუბუქი რაღაცეებით დავიწყე – ხიზილალიანი და რაღაცნაირ თევზიანი პურებით, კარტოფილით და ა.შ. მერე რაღაც მოყავისფრო სოუსში ამოგანგლული რაღაც დავინახე.  ძაან კი შემზიზღდა ვიდზე, მარა მაინც გავსინჯე. ომგ თქვენ ვერც კი წარმოიდგენთ რა გემრიელი რამე იყო. ხორცის ნაჭრები იყო რაღაც სოუსით. ახლაც კი ნერწყვი მომადგა გემოს გახსენებაზე :))

მერე პიცა მოიტანეს. ვერ ვიტყვი, რომ იქაური პიცა რომელიმეს ჯობდა. არა იმიტომ, რომ არ ჯობდა, უბრალოდ სხვანაირი იყო. უგერმრიელესი იყო ეგეც

ტირამისუზე ბევრ კარგს ვერ დავწერ, ჩვეულებრივი, გემრიელი ტირამისუ იყო, მაგრამ კრემა დი რიკოტა იყო, თუ არ ვცდები ისეთი გემრიელი, რომ ზედიზედ რამდენიმეს შეჭმა მომინდა <3

ფასები არ ვიცი, მაგრამ, გოგოებმა რომ გადახედეს, ასე თქვეს არაა ძვირიო ხოდა გავივლი ახლო მომავალში და ფასებსაც პირადად შევამოწმებ.

ინტერიერის დათვალიერება/შეფასება ვერ მოვასწარი კარგად, ისე გავერთე ჭამა-სმით, მარა ძირითადად ასეა – 2 სართულად არის გაკეთებული. ზემოთ ბარი იქნება და ქვემთ პიცერია მგონი. ლუკამ თქვა, იტალიელი მზარეული გვყავდა და იმან ასეავლა ყველაფერი ამათო. კარგად უსწავლიათ

სურათებს ხვალ მომცემს ჩემი და და დავყრი. მანამდე უკაცრავად უსურათობისთვის

ხო, მერე რომ არ მკითხოთ სათითაოდ – მრგვალ ბაღთან არის, აი სანაყინე რომ არის, ლუკა პოლარე მაგასთან ახლოს. აი სახელი არ მახსოვს, სიმართლე რომ გითხრათ

აფდეითედ – ქვია CRISTOFORO COLOMBO და ბარნოვის 83-შიავო

და საიტიც ქონიათ დაჟე უკვე: http://www.pizza-colombo.com/

Related posts:

1. ჩემი ახალი მოსწავლე პირველად ადამიანისთვის იტალიური ენის სწავლება დიდი ხნის წინ გადავწყვიტე. რამდენიმე...

Related posts brought to you by Yet Another Related Posts Plugin.

ყველაზე ბოლო ამბით დავიწყებ, ლეხ კაჩინსკი რომ მოკვდა ხომ ყველას მაგრა შეუყვარდა? ქართველებმა თავი გაიგიჟეს, ეს რა კაცი დავკარგეთო :))

ჟვარნია რომ გარდაიცვალა ეგეც ხომ გახსოვთ? მაშინ ის პირველი პატრიოტი გახდა და სახალხო გმირი. არადა მანამდე რამდენი ჭორი დადიოდა და ყველა როგორ აძაგებდა…

ახლა სააკაშვილი რომ მოკვდეს? ეგეც ხომ მაგარი რეკლამა იქნება მისთვის? ოღონდ რაღაში დასჭირდება, მკვდარი იქნება უკვე… ყველა სახეს დაიხოკავს, ყველა მიშისტობაზე დადებს თავს და იტყვის, რომ ყოველთვის უკვარდა…

იგივე არ მოხდა ჯექსონზეც? რაღა შორს წავიდეთ და ჩვენი თანაფორუმელი mexxx რომ გარდაიცვალა რა ამბავი ატყდა გახსოვთ? ხალხი პანაშვიდზე გარბოდა და ბოლო ხმაზე ტირილიტ კუბოზე ემხობოდა. ეს რა ქალი დავკარგეთო, ყველას მექსის საუკეთესო დაქალად/ძმაკაცად მოჰქონდა თავი, ლამის ძეგლი დაუდგეს (მართლა). არადა მანამდე რამდენ საზიზღრობებს ამბობდნენ მასზე იცით?  ზუსტად მაგ ხალხის ნათქვამი მქონდა მოსმენილი და წაკითხული…

რატომ უყვარდება ყველას გარდაცვლილი? იმიტომ, რომ მკვდარია უკვე და ნერვებს აღარ მოუშლის? მაგ მხრივ, მკვდარი კაცი მართლაც არის კარგი კაცი. მარა რა საჭიროა მასზე გაფანატება? ქულებს იწერენ? მგონი, პირიქით, მინუსები უფრო იწერება მსგავსი ქმედებებით.

წინასწარ გაფრთხილებთ, რომ მოვკვდე თავს ნუ შეიწუხებთ ჩემი ქება-დიდებით, ან ჩემთან საუკეთესო ურთიერთობაზე ტრაბახით, ან მოთქმით, ეს ვინ დავკარგეთო :))) ! ისედაც ყველამ კარგად იცის, ვის როგორ ვუყვარვარ და ვის რამდენი აქვს მოკაკული ჩემთან (სამწუხაროდ თუ საბედნიეროდ ჩემ ცხოვრებასთან დაკავშირებული ამბები არ იმალება)

მითუმეტეს მე “იქიდან” ვერ დაგინახავთ და ბედნიერი ხელს ვერ დაგიქნევთ, მეც მიყვარხართ, გაიხარეთთქო :)))

ვინმე თუ გიყვართ დღესვე, ახლავე, ამ წამსვე დაანახეთ ეს. თუ არადა მერე ნუ დაიწყებთ ტყუილ მოთქმას – არც აზრი ექნება და ძალიან საზიზღარი ადამიანიც იქნებით, რომ ადამიანს, რომელსიც მანამდე სულ გეკიდათ ახლა დაუწყეთ დატირება :)))

ხო, ბოლოში ერთი თხოვნა მაქვს – ფეისბუქი გაუქმებული მაქვს და იქნებ რომელიღაცად გადააშეაროთ რა. წინასწარ მადლობა :*

ხო, ბოლოს ჩემის საყვარელი კომიკოსის უსაყვარლესი სთენდ აფი სიკვდილთან დაკავშირებით:

http://www.youtube.com/watch?v=3PiZSFIVFiU&playnext_from=TL&videos=n_wQ-tcD6ws

No related posts.

Related posts brought to you by Yet Another Related Posts Plugin.

ძალიან მომწონს იქ მუშაობა, მომწონს, რასაც ვაკეთებ. უკვე შემიყვარდნენ ჩემი ბავშვები და იქ მისვლას ცოტათი აზრზე მოვყავარ

მაგრამ ფიზიკურად ვეღარ ვქაჩავ. შუალედურები ვაწერინე და ჯერ კიდევ არ შემიმოწმებია… ვერ ვუღიმი ბავშვებს ასეთ მდგომარეობაში

მგონია, რომ ლექციების ხარისხიც გამიფუჭდა…

უბრალოდ ვეღარ ვქაჩავ

მგონი დავხარჯე ენერგიის ყველა რესურსი, რაც მქონდა

მგონი ასე მარტივად ამოვიწურე

მე ვარ ძლიერი, მე ისევ დავდგები ფეხზე, ისევ გავივლი (თუმცა კოჭლობით)

მაგრამ ახლა… ახლა მორჩა

რაც ენერგიას მაძლევდა, აღარ არის (შემიწყვიტა ენერგიის მოწოდება) და უბრალოდ ვეღარ ვაგრძელებ. კიდევ კარგი, უბრალოდ არსებობას მაინც არ სჭირდება ძალა…

იმედია, არ გეწყინებათ, ბავშვებო (თუ არ გაგიხარდებათ)

Related posts:

1. სქოლ’ქა ლეტ, სქოლ’ქა ზიმ მგონი მეორე კვირაა, არაფერი დამიწერია, მარა მეპატიება :)) როგორც იქნა,...

Related posts brought to you by Yet Another Related Posts Plugin.

უცხოელი სტუმარი გყოლიათ? ან უცხოელთან ერთად ყოფილხართ სადმე? თუ თქვენი პასუხი ამ კითხვებზე დადებითია, მაშინ ერთ პატარა დეტალს შეამჩნევდით

მოკლედ, ქართველების უმრავლესობა ვერ დაიკვეხნის ინგლისურის, იტალიურის, ფრანგულის ან ჩინურის ცოდნით და თარჯიმნის გარეშე კომუნიკაციის პრობლემა ჩნდება, მაგრამ სამაგიეროდ რუსული იციან

მოკლედ, იქმნება ასეთი სიტუაცია – გყავს რაღაც ეროვნების უცხოელი, რომელმაც არც ქართული იცის და არც რუსული და შენ ეხმარები კომუნიკაციაში. მორბის ვიღაც ქართველი, ხედავს, რომ უცხოელია და ქართულად ვერაფერს გააგებინებს და (აქ იწყება მთავარი) რუსულად უწყებს საუბარს. თან (სახეზე ეტყობა) დარწმუნებულია, რომ ამ უცხოელს გააგებინებს თავის სათქმელს

აი, რაც არ უნდა უხსნა, რომ რუსული არ ესმის, მაინც რუსულად აგრძელებს ლაპარაკს

ძალიან დამაინტერესა, რაშია საქმე?

ერთი ვერსია მქონდა: რახან ამ ხალხმა მეტი ენა არ იცის და უცხოური მათთვის ფაქტიურად მხოლოდ რუსულია, ეს უკანასკნელი უნივერსალური უცხოური ენა გონიათ და შესაბამისად, აღნიშნულ ენაზე ცდილობენ კომუნიკაციას. ცოტათი დებილი გამოდის ქართველი ხალხი ამ თეორიის მიხედვით ხო?

უკეთესი თეორია დღეს ჩემმა მეგობარმა შემომთავაზა: ამ ხალხს კი ესმის, რომ იმ უცხოელმა არც რუსული იცის და არც ქართული, მაგრამცდილობს დაანახვოს, რომ დებილი არ არის. ანუ, მართალია, მისი ენა არ იცის, მაგრამ, ქართულის გარდა რუსულიც მშვენივრად იცის.

თუმცა არც ამ თეორიით გამოდიან მთლად ჭკვიანები. იმ უცხოელმა თუ არც ქართული იცის და არც რუსული, რა ჩემ ფეხებს გაარკვევს, რა ენაზე ელაპარაკები? შედეგი ხომ მაინც ერთია – არც შენი ლაპარაკი ესმის და არც ის, თუ რა ენაზე ელაპარაკები :))

პ.ს. იმდენი ხანია, პოსტი არ დამიწერია, ძლივს დავაჭირე ფაბლიშს :))

No related posts.

Related posts brought to you by Yet Another Related Posts Plugin.