Posts by piccolina:
Winter is coming
საკონკურსო პოსტი ნატოშასთვის
Winter is coming
ერთი წლის შემოდგომის მიწურულს, ალბათ 9-10 წლის წინ, ბებია ხშირად იმეორებდა ზამთარი მოდისო და დამწუხრებული სახით ეხვეოდა პლედში. მაშინ ჯერ ბავშვი ვიყავი და არაფერი ვიცოდი ამ სამყაროს შესახებ. ამიტომ ვერაფრით ვიგებდი, რატომ აშინებდა ასე ზამთრის მოსვლა.
ხო, ბავშვი ვიყავი, 32 წლის ბავშვი. იქ ადამიანის განვითარება სხვანაირად მიდიოდა. იქაური სტატისტიკის მიხედვით მოსახლეები საშუალოდ 769 წლის ასაკამდე ცხოვრობდნენ. ამიტომ 50 წლამდე ბავშვად ითვლებოდი და განვითარებითაც ბავშვი იყავი.
ჩვენთან ზამთარი ყველას ყოველთვის განსაკუთრებით უყვარდა. ისევე როგორც აქ, იქაც 4 სეზონი გვქონდა, მაგრამ იმ სამყაროში ყოველ სეზონში 5 თვე იყო. იქ არასოდეს ციოდა და არც ცხელოდა. ამინდი და ტემპერატურა სხვანაირად იცვლებოდა.
ვერ იპოვიდით ადამიანს, რომელსაც რომელიმე სეზონი არ უყვარდა, მაგრამ ზამთარი მაინც განსაკუთრებული იყო. ზამთრის ყოველი თვის ბოლოს დღესასწაული იყო, არნაი ერქვა. დაახლოებით ისეთივე აჟიოტაჟით ვხვდებოდით, როგორც აქ შობას და ახალ წელს ვხვდებით. ყოველ თვეში ერთ თემას ავიღებდით და იმის მიხედვით ვარჩევდით საჩუქრებს, საჭმელს და დეკორაციებს თემის მიხედვით ვარჩევდით. თემას ჩვენი იქაური, ასე ვთქვათ, წინამძღვარი ირჩევდა გამოკითხვის საფუძველზე. მთელი თვის მანძილზე ანრაისთვის მზადება მიმდინარეობდა, თვის ბოლოს კი აღვნიშნავდით დღესასწაულს.
მოკლედ, დიდხანს რომ არ გავაგრძელო, იმ წელს ბებია ძალიან განიცდიდა ზამთრის მოსვლას. მერე აიჩემა, სიკვდილი აპირებს ჩემს წაყვანასო. იქ სიკვდილი მართლა მოდიოდა, თავისი ფეხით. ძალიან ლამაზი იყო და თეთრი კაბა ეცვა. ვერ იტყოდი რომ ქალია ან კაცი, მაგრამ ლამაზი იყო. სიკვდილი რომ ვიღაცას ჩაეხუტებოდა, მერე ყველაფერი ცისფრად ნათდებოდა და სიკვდილიც ქრებოდა ადამიანთან ერთად. რამდენჯერმე მეც კი შევსწრებივარ მსგავს ამბავს და ვერ წარმომედგინა თუ ასეთ სილამაზეს ასეთ ცუდ ადგილას შეეძლო წაეყვანა ადამიანი.
სანახავად კი ულამაზესი იყო, მაგრამ წაყოლა არავის უნდოდა. ვიღაცამ თქვა, სიკვდილს ისეთ ადგილას მიყავს ხალხი, სადაც ბევრი ტკივილიაო. მოსახლეობა იქ ერთმანეთს ხოცავსო, მოკლე სეზონებია და ზოგი ძალიან ცივია, ზოგი – ძალიან ცხელიო. რაც მთავარია, იქ რომ მიდიხარ, ეს სამყარო საერთოდ გავიწყდებაო. არ აქვს მნიშვნელობა აქ კარგად იქცეოდი თუ ცუდად, იმ ჯოჯოხეთში მაინც მოხვდებიო. შესაბამისად ყველას აშინებდა სიკვდილის გამოჩენა.
მამამ გადაწყვიტა გაერკვია, რატომ იფიქრა ბებომ, რომ სიკვდილი მაინცდამაინც მასთან მოვიდოდა და მაინცდამაინც წელს. თურმე შემოდგომაზე დაუნახავს ბებიას სიკვდილი ჩვენ სახლთან. ასე უთქვამს, ზამთარში დავბრუნდებიო. ვიცოდი, ბებიას ეწყინებოდა, მაგრამ სიცილისგან მაინც ვერ შევიკავე თავი. ისე გამოვიდა, თითქოს უთხრა, მოიცადე, 2 წუთით საქმე მაქვს და ცოტა ხანში მოვალო. როგორ არ უნდა გამცინებოდა აბა…
იმის მერე თავს დამნაშავედ ვგრძნობდი და ხშირად ვეფერებოდი ბებოს.
მერე არნაი მოვიდა. ბებიას ამანაც ვერ გამოუსწორა განწყობა. მერე შემდეგი არნაისთვის დაიწყო მზადება. ამანაც არაფერი შეცვალა. ბებია ისევ განიცდიდა, ზამთარი მოდისო. ზამთარი ისედაც იყო, მაგრამ ამბობდა, ახლა ნამდვილი ზამთარი მოდისო. ისეთი, როგორიც არასოდეს გვინახავს აქო. მესამე არნაის მოსვლისთვის ბებიას წუწუნი ზამთრის მოსვლასთან დაკავშირებით ყელში ამოვიდა.
მთელი ოჯახი უხასიათოდ იყო. ყველას ეგონა, რომ მოიგონა ბებიამ სიკვდილის ამბავი და ტყუილად წუწუნებდა ყურადღების მისაქცევად. მესამე არნაის მსგავსი მოწყენილი და უხასიათო არნაი არასოდეს გვქონია მანამდე.
არნაი 2 საათის დაწყებული იყო, როცა თავში გენიალური იდეა მომივიდა – დღესასწაული უნდა გამეხალისებინა. ჯერ ვიფიქრე, ბუხარს ავანთებთქო. იქაური ბუხრები ძალიან ლამაზი იყო და საოცარ ფერებად ანათებდა. ვიცოდი, რომ დაცხებოდა, იმიტომ, რომ ჩვენთან საერთოდ არ ციოდა და ბუხრები მხოლოდ სილამაზისთვის ინთებოდა.
ბუხარი მანამდე არასოდეს მქონდა ანთებული, მე ხომ ბავშვად ვითვლებოდი 32 წლის ასაკში და განვითარებითაც ბავშვი ვიყავი. სანამ უფროსები მოწყენილობით იყვნენ დაკავებულები, მე ბუხარის ანთება დავიწყე. იქაური შეშა თურმე ძალიან სწრაფად ინთებოდა. ცეცხლი აინთო. რატომღაც ჩემი ტანსაცმელიც აინთო… მე ძალიან დამცხა. მშობლებმა ყვირილი დაიწყეს. ვერ მიხვდი რა ხდებოდა.
დავინახე სახლში რომ ვიღაც შემოვარდა, თუმცა ვერ გავარჩიე ვინ იყო, ჩემი ტანსაცმელი ძალიან მკვეთრად ანათებდა და უკვე მტკიოდა ყველაფერი. უცნობი მომვარდა, ჩამეხუტა და უცებ ყველაფერი ცისფრად განათდა.
მეტი არაფერი მახსოვს იმ სამყაროდან. გონს რომ მოვეგე ვიღაც იდიოტი ბედნიერი სახით მიყურებდა და ვერ მივხვდი, რა უხაროდა.
ძალიან ციოდა…
ზამთარი მართლაც მოვიდა, ოღონდ არა ბებოსთან.
ნოემბრის 6 დღე
უკვე 6 დღეა, არ მომიწევია. ნუ ვისთვის ‘უკვე’ და ვისთვის ‘ჯერ’ :)) ცოტა ჯანმრთელობამ შემაწუხა და გადავწყვიტე, ისევ დამენებებინა თავი დროებით. ხო, დროებით იმიტომ, რომ მოწევა მომწონს და სამუდამოდ სიგარეტის გარეშე არ ვაპირებ ყოფნას. ბუნევბრივია არა იმიტომ, რომ ვერ გავძლებ. თავს რომ ანებებ უკვე ნიშნავს, რომ შეგიძლია გაძლება. ადრეც ვწერდი და ახლაც იგივეს დავწერ – [...]
ინგლისური, სამსახური და ფიტნესი
ახალი პოსტის დასაწერად რომ შემოვდივარ ძველი პოსტების კითხვით ვერთობი და ახლის დაწერა მავიწყდება :)) მარტო მე მჭირს ასე? ინგლისურზე დავიწყე სიარული arrowclub-ში. ჩემს ielts სერთიფიკატს უკვე ვადა გაუვიდა და ესენი რა გამოცდისთვისაც მამზადებენ (FC) ეგ სერთიფიკატი მუდმივია. თან სწავლის რეჟიმში დიდი ხანია, არ ვყოფილვარ და ძალიან მომწონს. სამსახურში ცოტა ვიღლები, მარა სამსახურს ბონუსად კარგი თანამშრომლები [...]
სერიალების, ბეეევრი სერიალები
სულ ერთი წელია, რაც სერიალებზე შევჯექი და ჯერ საკმაოდ ცოტა მაქვს ნანახი, მაგრამ ისე შევეჩვიე ყველა სერიალის ყველა გმირს, რომ ოჯახის წევრები მგონია პერსონაჟები უკვე. მყვანან საყვარელი პერსონაჟები, მაქვს საყვარელი ეპიზოდები, რომლებსაც არ ვშლი, რომ ბევრჯერ ვუყურო. მეგობრებთან ლაპარაკისას ვიყენებ ციტატებს, რომლებსაც ყველა სერიალომანი ხვდება და ეცინება, მაგრამ სერიალებისგან შორს მყოფი ადამიანები უცნაურ გამომეტყველებას იღებენ [...]
ზდაროვა, გინდა გაღადაო?
სათაური ‘hi, wanna laugh’ ვირუსის ქართული ვარიანტია, მაგრამ პოსტი ვირუსი არ არის )) ხალხი ცოტა მინორშია ამ ბოლო დროს, ხოდა გადავწყვიტე, გასამხიარულებლად თქვენც იგივე მეთოდი შემოგთავაზოთ, რასაც მე ვიყენებ. ამ ბოლო დროს დემოტივატორების და ფეილ ბლოგის გარდა 9gag.com-საც აქტიურად ვადევნებ თვალ-ყურს და ჩემს ტოპ რამდენიმე სურათს გაჩვენებთ. სპეციალურად მათთვის, ვინც ინგლისური არ იცის, ქვეშ თარგმანი [...]
შაფათობა
გუგლ რიდერი ძალიან მიყვარს, მაგრამ მთელი დრო მიაქვს fun ნაწილის გადახედვას. ანუ დემოტივატორები და ფეილ ბლოგები და ქართული ბლოგების წასაკითხად ნაკლები დრო მრჩება. ხოდა დღეს გადავწყვიტე ამისთვის მიმეხედა. ჩემი ბლოგროლი გასაახლებელია. ვშლი ყველა ბლოგს, რომელიც 2 თვე ან მეტი ხანია, არ დააფდეითებულა. ამაში არ ითვლება ისტორული და საყვარელი ბლოგები (როგორიცაა შავით თეთრზე, რომელიც აღარ ფუნქციონირებს, [...]
მათთვის, ვინც word-ის ფაილში წერს პოსტებს
ბევრისგან გამიგია, რომ პოსტებს ბლოგზევე ვერ წერენ და ჯერ ვორდში ჩამოაყალიბებენ აზრს და მერე აკოპირებენ ბლოგზე. ხოდა, მეგობრებო, თქვენთვის კარგი ამბავი მაქვს. შეგიძლიათ გამოიყენოთ windows live writer-ი. ძალიან გავს ვორდის ფაილს, მაგრამ ბლოგთან არის დაკავშირებული და როგორც კი რაითერში დააჭერთ ფაბლიშს, პოსტი მაშინვე გამოჩნდება ბლოგზე. თან ძალიან მოსახერხებელია სურათების ასატვირთად (სიმართლე რომ გითხრათ, მარტო ამიტომ [...]
Nightroamers Society
ადრე, ფორუმზე არსებობდა თემა ‘nightroamers society’, რომელიც მხოლოდ ღამით ცოცხლდებოდა და დილამდე აქტიურად იყო. დღისით იქ არავინ პოსტავდა. ახლა დილის 6 საათია (ნუ 15 აკლია). მე ფორუმზე აღარ ვპოსტავ და ის თემაც ალბათ არავის ახსოვს ახლა. ხოდა სად უნდა წავსულიყავი თუ არა ჩემ ბლოგზე? მთელი ღამე წიგნს ვკითხულობდი, ქრისტეს კომისიას (ვინც არ იცით, რეკომენდაციას ვუწევ), [...]
უკვე ზაფხული?
ძალიან უცებ დაცხა. დღეს რომ გავედი, ისე დამცხა, ძლივს მოვაღწიე სახლამდე. ადრე უკვე დავწერე, რომ ზაფხული მაინცდამაინც არ მიყვარს ხო? ხოდა კიდევ ერთხელ დავწერ. ბევრი მიზეზი მაქვს იმისთვის, რომ არ მიყვარდეს ზაფხული და მხოლოდ ერთი მიზეზი იმისთვის, რომ მიყვარდეს. ყველაზე მეტად იმას ვერ ვიტან, რომ არ თბილა – ცხელა. თან ისე, რომ სუნთქვა გიჭირს და [...]
ისა…
ბოლო დროს ხშირად ვფიქრობ იმაზე, რომ მგონი სხვანაირი პოსტების წერა მირჩევნია ამ ეტაპზე და მაგიტომაც არ მომდის მუზა. არადა რომ შევცვალო პოსტების შინაარსი და სტილი, მეშინია, რომ ბლოგის სტილში არ ჩაჯდება. მახსოვს, დრო იყო, ბლოგზე ჩემთვის ვწერდი და მეკიდა ბლოგის სტილიც და ისიც, მოუხდებოდა თუ არა რაღაც შინაარსის პოსტი. მოკლედ, ჩამოვყალიბდები და მოვალ რა, თორე [...]
ჩემი გოგო ჩემთან
წინაში თუ არა, წინას წინა პოსტში მაინც ვახსენე, რომ მარის ჩამოსვლას ველოდებოდი. ხოდა ჩამოვიდა, როგორც იქნა. ოღონდ ჩამოვიდა 5 კვირის წინ და უკვე წავიდა კიდევაც. იმდენი რაღაც მოხდა მარის აქ ყოფნისას, რომ არც კი ვიცი რით დავიწყო. ან საერთოდ, იქნებ არც მოვყვე, პოსტში ზედმეტი დომხალი რომ ავიცილო თავიდან )) წარმოიდგინეთ, 5 კვირის განმავლობაში რამდენიმე [...]
აფდეითები 2
დღეს ფორუმის ძველი თემა დამილინკეს. გავერთე კითხვაში და უცებ მივხვდი, რომ საშინლად მიყვარს მაშინდელი აბანოიდები და ძალიან მენატრება იმ დროინდელი მეგობრობები. 2 ადამიანს ეგრევე მივწერე, ვიზეც განსაკუთრებით ვიგრძენი მონატრება :)) წინა კვირას დაბადების დღე მქონდა. ამ დღეს დაემთხვა კოქტეილ ფართი, რომელიც რა თქმა უნდა, არ გამოვტოვე. ეს ყველაზე სასიამოვნო დაბადების დღე იყო ჩემს ცხოვრებაში <3 [...]
გრძნობ? ესეიგი ცოცხალი ხარ!
მე ვგრძნობ – მეც ცოცხალი ვარ. ვგრძნობ როცა ფეხს წამოვდებ რაღაცას, როცა ხელს გავიჭრი შემთხვევით, როცა მიკბენენ ისე, რომ 32 კბილი დამეხატოს… არა, მარტო ტკივილს არა, დადებით რაღაცეებსაც ვგრძნობ (ნუ დავკონკრეტდებით). გაზაფხული რომ დადგა და დათბა, მაგასაც ვრძნობ. ყველაფერს ვგრძნობ ფიზიკურად მარა აი შიგნიდან ვერ ვგრძნობ ვერაფერს ეს დედამოდღნული! სიხარულსაც და დარდსაც სადღაც იქ ვგრძნობ, [...]
ძალადობა – ეს ისევ პრობლემაა?
ასათიანის გადაცემის რეკლამა ვნახე და გამახსენდა, რომ დიდი ხანია, ვაპირებ ამ თემაზე ისევ დაწერას. ცოტათი უცნაურია, რომ XXI საუკუნის საქართველოში ძალადობა ისევ პრობლემაა. მართალია, ეს მხოლოდ საქართელოში არ ხდება, თუმცა განვითარებულ ქვეყნებთან შედარებით ბევრად უფრო ხშირია ჩვენთან. რატომ არის ჩვენთან ამდენი ძალადობა ოჯახებში? კარგი, ჯერ გასარკვევია რატომ არის ვიღაც ძალადობის მსხვერპლი – ადამიანი, რომელიც [...]
2 თვიანი შესვენების შემდეგ
იდეაში ჯერ კიდევ 2 კვირის წინ უნდა დამთავრებულიყო ჩემი შესვენება, მაგრამ ვერაფრით ვერ ვაკლიკავდი ნიუ პოსტის ღილაკს. გამიტკბა დასვენება :)) შესვენების პერიოდში სამსახურიდან წამოვედი, გავისეირნე ბათუმში, შევცვალე ჰოსტინგი. ახლა ბევრ დროს ვუთმობ მეგობრებს. ველოდები მარის ჩამოსვლას და ვეძებ ბინებს მისთვის. ძირითად დროს ვატარებ კომპიუტერთან. ვსკროლავ ფეისბუქს, თვალს ვადევნებ სიახლეებს რიდერში (ანუ მთელს ბლოგოსფეროში), ვუყურებ [...]
ბლოგი ჩამვრთე და დამიბლოკეს
სანამ ბლოგი გათიშული იყო, მეგობარი მეუბნებოდა (არ მახსოვს რომელი) რათ გინდა ბლოგის ჩართვა თუ მაინც წელიწადში ერთხელ შედიხარო. არა, მთლად წელიწადში ერთხელ არ შემოვდივარ, კვირაში ერთხელ მაინც ვწერ პოსტს. ამის გარდა ყოველ დღე მოსანახულებლად შემოვდივარ (მიყვარს მაინც). მაგრამ ამ პირობებში როგორ უნდა ვპოსტო? სამსახურში თურმე ჩემი ბლოგი დაუბლოკავთ. თანაც მარტო ჩემს კომპზე, როგორც შევამჩნიე. არადა სამსახურიდან [...]
გავხდეთ უფრო კითხვადები?
ამას წინათ ერთმა ჩემმა მეგობარმა ბლოგერმა შემომჩივლა, ქართული ბლოგების კითხვა მიჭირსო და ჩამომითვალა მიზეზები, რის გამოც ამ ბლოგებს ვერ კითხულობს. შევეცდები ეს მიზეზები გავიხსენო და ჩამოვწერო: გრძელი პოსტები – პოსტების უმრავლესობა უსაშველოდ გრძელი და გაწელილია, არადა (როგორც უკვე ათასჯერ მაინც ვთქვი) დღესდღეობით დრო ფულია. ასე რომ ეცადეთ, ლაკონურად ჩამოაყალიბოთ თქვენი აზრი. უაბზაცო პოსტები (ე.წ. ‘სტოლბასავით’ [...]
უნდა გამიკეთო
რამდენი შეიძლება სთხოვო ადამიანს, რომელსაც მხოლოდ ფეისბუქით იცნობ? მესმის, სთხოვო რაღაცის დალაიქება (თუმცა ესეც საშინლად მაღიზიანებს), ინფორმაცია რომელიმე საერთო მეგობრის შესახებ ან რაიმე კითხვა დაუსვა, რომელზეც თვლი, რომ კომპეტენტურ პასუხს მიიღებ ამ ადამიანისგან. გამაგებინეთ, ეს შენი საქმის გაკეთების თხოვნა რა პონტია? მაგალითად, ანგარიშზე გადმომირიცხე, ან ვორდის დოკუმენტში რაღაც გამიკეთე და ა.შ. უკაცრავად, მაგრამ დრო და [...]
ბოლო პოსტი
ძალიან დიდი უნამუსობა იქნება, წლის ბოლო პოსტი მაინც რომ არ დავწერო ხო? ნუ ასეთ პოსტებში ძირითადად წინა წლის შეჯამებას აკეთებენ ხოლმე, ან მომავალი წლის გეგმებს და სურვილებს წერენ. მეც მაქვს ერთხელ ეგრე გაკეთებული. ახლა არ ვაპირებ 2010ის შეჯამებას, ან მომავალი წლის გეგმების განხილვას. უბრალოდ წლის ბოლო პოსტია რა ნაძვის ხე დავდგი უკვე, ნამცხვარიც გამაკეთებინეს სახლში [...]
ფუ, მახინჯი
იცნობთ ადამიანებს, ვისაც მინუსი არ აქვთ? მე – არა. არც ერთ ‘უმინუსო’ ადამიანს არ ვიცნობ (ჩემი თავის გარდა, რა თქმა უნდა :ჯოუქ:) და არც მჯერა, რომ არსებობს უმინუსო ადამიანი. მოკლედ, რა მნიშვნელობა აქვს, მთავარია, რომ ნებისმიერის გაკრიტიკება შეიძლება, მაგრამ არსებობს ადამიანის რაღაც მინუსები, რომლებიც ხელშეუხებელია. არავის აქვს უფლება ამ მინუსებს შეეხოს. საუბარი მაქვს ფიზიკურ და [...]
გამომყევით Facebook-ზე
უკანასკნელი კომენტარები
- mary commented on გინეკოლოგი-არაქალიშვილების ექიმი
(1 weeks ago) - Ketevano commented on მიხეილ ცაგარელი - საოცარი კაცი
(1 weeks ago) - kaxuchela commented on მიხეილ ცაგარელი - საოცარი კაცი
(3 weeks ago) - mariami commented on ძაღლმა ისევ დაგლიჯა ბავშვი
(3 weeks ago) - mariami commented on ძაღლმა ისევ დაგლიჯა ბავშვი
(3 weeks ago) - mariami commented on ძაღლმა ისევ დაგლიჯა ბავშვი
(3 weeks ago)
მთვლელი
