დედიკო, შენ ხომ ეს გიყვარდა?
ჩემი პოსტი ეხება ბევრისთვის ნაცნობ და მტკივნეულ თემას
სახელდობრ_ რატომ არ გინდა? შენ ხომ ეს გიყვარდა?
ამ ფრაზას ძირითადად დედებისგან ვისმენთ (მარა მე უფრო ხშირად ბებია მეუბნებოდა, დედა ტანსაცამელზე ამეუბნებოდა, შენ ხომ ესეთები მოგწონს და რატომ არ იცვამო 
)
მოკლედ, აღმოვაჩინე რომ საკმაოდ გავრცელებული პროაბლემაა ოჯახებში უფროსებისგან ასეთი მიმართვები
მერე ვიფიქრე ალბათა წინა ათაობის დედებს სჭირთთქო, რაღაც რომ არ მოგწონს ცდილობენ შემოგატეანონ (ზრუნვის პონტში, წიპა რომ სასარაგებლოა და სჭირდება) და ალბათ მათში არის ასეთი მოტყუების ფორმა, რომ ვითომ მე ეს მიყვარდა და მერე იქნებ დავფიქრდე და ცოტა შევჭამო
ხოდა რაც ამ პრობლემის საყოველთაობა აღმოვაჩინე სულ ეგრე მეგონა
სანამ თავად არ დავიჭირე საკუთარი თავი ფაქტზე. ჩემი დის გახარება მინდოდა და არახისის კარაქი მოვიტანე სახლში. ნუ ჩემმა დამ შეხედა და ფუფ_ო, არ მევასებაო და მე გაკვირვებულმა შევხედე და წამომცდა აი ის ზემოთ ხსენებული ფრაზა: “შენ ხომ ეს გიყვარდა?”
და აღამოვაჩიანეა (დიდი რამე აღმოვაჩიანე ახლა ამეც რა 
) ადამიანს საყვარელი ადამიანისთვის უნდა საუაკეთესო, მაგრამ იმაზე იშავიათად ფიქრდება, მისი საყვარელი ადამიანისთვისაც საუკეთესოა ის რაღაცა?
აი, მაგალითად, როდესაც თქვენთან სახლში მოდის მეგობარი, ძალიან ახლობელი და საყვარელი ადამიანი და თქავენ გინდათ რომ რაღაცით გაუამასპონძლდეთ, რაღაცით ასიამოვნოთ ის ადამიანი (ნუ ვიგულისხმოთ საჭმელზე) კარადიდან იღებთ იმას რაც თქვენ გიყვართ ყველაზე მეტად, ნაკლებ მოსაწონ რაღაცას კარადაში ტოვებთ, მარა იმაზე არ ფიქრდებით, რომ შეიძლება რასაც კარადაში ტოვებთ ის უფრო სასიამოვნო იყოს მეგობრისთვის
ნუ ახლა სავარაუდოდ კომენტარებში იქანება არა, ტი შტო, მე სხვანაირი ვარ და ბლა ბლა, მარა მე ვერ მომატყუებთ 
საკმაოდ დიდ ხანს ვაკვირდებოდი ამ ფენომენს
გამომყევით Facebook-ზე
მთვლელი
5 Comments
არ ვარ სხვანაირი :უსერ: ბევრჯერ მომსვლია ეგრე. ერთი დაქალი მყავს, ხოდა რომ მოდიოდა ხოლმე გამოვუქანებდი მაშინვე ჩაის, ხილის ჩაია ძალიან კარგი რამე, ნუ მე რომ მიყვარს და რომ ვგონებ ამაზე კარგი არაფერია დასალევითქო :უსერ: ხოდა ერთ დღესაც მგონი უკვე გულის რევის რეჟიმში აღმოხდა თუ შეგიძლია ყავა დამალევინეო :უსერ:
ადამიანის გახარება თუ გინდა და ასიამოვნო, მიდი და პირდაპირ კითხე რით გაახარო, თ გეტყვის ხო კაი და გაახარებ, თ პრანჭვას დაგიწყებს და არ იტყვის,, მაშნ თავის თავი ძთვითონ გაახაროს :)
me mag amazrzenobis mospobis sauketeso xerxi vipovne , rac maqvs imas chamovtvli da varchevineb stumars tu stumari yrunjia da moridebuli mashin veubnebi rom arafersac ar gamovalageb da mxolod chais daleva mogvicevs nu magalitistvis :D xoda ise roca vinmes sachuqars vuketeb zustad vici ra uyvars ra uscordeba am uaxloes zalian uaxloes carsulshi ras ocnebobobda ra axsena didi siyvarulit nu mokled me detalebs vaqcev yuradgebas
უფროსებს უჭირთ იმის აღიარება რომ ”უმცროსები” იზრდებიან და გემოვნება ეცვლებათ,
არახისის არა, მაგრამ დედაჩემი, ჩვეულებრივ კარაქზე, მაწონზე, რძეზე და შებოლილი სულგუნის კანზე დღემდე ეგრე მეუბნება…
მართალი ხარ. ვერ გაიგეს, რომ შეიძლება მართლაც ცუდი გემოვნება მაქვს საჭმელებში, მაგრამ რაც მიყვარს ვჭამ და მემგონი სტუმრად არ ვარ რომ რამე მომერიდოს… თუ ვამბობ, რომ არ მინდა, რაღა საჭიროა, იმის გახსენება, რომ თურმე 5 წლის ასაკში სიამოვნებით მივირთმევდი მაწონში ჩაფშხვნილ პურს, ე.წ. “ფურჩხოლიას” : )))
მაგრამ ალბათ, მეც ჩემ შვილს კოვზით გამოვეკიდები ხოლმე და პირში ძალით ჩავტენი გახეხილ ჭარხალს ან რაიმე უარეს საზიზღრობას.
პ.ს.:
iasamani.wordpress.com
მე მინდოდა : )))