ამოქექილი მეგობარი
მოკლედ, ამას წინათ ჩემს კარადას ვალაგებდი და შემთხვევით აღმოვაჩინე ფურცელი… ძველი და დაკუჭული… ძლივს გავხსენი ისე რომ არ გამხეოდა და… უცნაურია, ჩემი ძველი მეგობრის ლექსები ეწერა…
მოკლედ, შოთიკო უნივერსიტეტში გავიცანი. ერთ-ერთი ლექციის დროს გარეთ ვიყავით და მაშIნ გამაცნო ჯგუფელმა. ერთმანეთს ვნახულობდით იშვიათად, მერე ვლაპარაკობდით ბევრს… ან ცოტას…. გააჩნია დრო როგორ გვყოფნიდა… მოკლედ, ვმეგობრობდით და ეს მეგობრობა მე ძალიან მომწონდა… თვითონ შოთიკო იყო უსაყვარლესი ბავშვი და იმიტომ… ნუ ბავშვი რა… ჩემზე კარგად უფროსი იყო, მარა მაინც :D და მერე გავიდა დრო… და იმან აიღო აკადემიური და ერთმანეთს სულ უფრო იშვიათად ვნახულობდით… მერე მეც ავიღე აკადემიური და საერთოდ ვეღარ ვნახულობდი… და თითქოს დაიკარგა მეგობრობა… და ახლა ეს ფურცელი ვიპოვე მისი ლექსების და … გამახსენდა და ვიგრძენი რომ მაკლია :)
ხო… და კიდევ ძალიან მინდა ახლა რომელიმე მისი ლექსი დავდი, მარა საავტორო უფლებებს ვიცავ :D

აუჩ,რა კაია ;;) მეგობარი ფაააფუ ,მარა რაღაც ხო დარჩა… :>
ხოოოო
ძაან სასიამოვნო შეგრძნება იყო :)
ტკბილი მოგონებები ჩვენი ცხოვრებიდან … :)
ეს კი მაგრამ რაღაც აღარ ანახლებ შენ ბლოღებს არა ? :)
ხო, დრო შემომაკლდა და აღარ დამიპოსტავს :(
მოვიცლი ამ დღეებში და ახალი პოსტები იქნება მერე :)
შოთიკოოო..
ყველЬაზე ლЬამაზი შოთიკოოოოო.. =))
ვააა
ზდაროვა პიუ :D
წელცომე ჩემს ბლოგზე ;)
iasamani
კეთილი იყოს ჩემი Fეხი..